Bedırxan Pashazades, power relations and nationalism: 1876-1914

Bu tez, II Abdülhamit (1876-1909) ve II Meşrutiyet (1908-1914) dönemlerinde Bedirhan Paşazadeler olarak bilinen bir ailenin politik ve kültürel faaliyetlerine odaklanarak, mezkûr zaman zarfında Kürt ileri gelenleri ile Osmanlı Devleti arasında yaşanan çatışmaların miliyetçi bir karaktere sahip olup olmadıklarını sorgulamaktadır. Bedirhan Paşazadeler, Tanzimat uygulamalarıyla birlikte varlığına son verilen Cizre ve Bohtan emiri Bedirhan Bey'in, impratorluğun batı topraklarında, sürgünde, yaşayan aile bireyleridir. Bedirhan Paşazadeler, II. Abdulhamid döneminde, pratik ve ideolojik anlamda ?Jön Türk? hareketi ile yakınlaşmış ve İmparatorluğun ve Kürtlerin sorunlarının çözümünü Osmanlılık kimliğinin özümsenmesi ve Meşrutiyet'in iadesi ile sağlanabileceğine inanmışlardır. 1908 Devrimi'nin ilk yıllarında bu temayüllerini devam ettirmelerine karşın, İttihat ve Terakkî Cemiyeti'nin iktidarının perçinleşmesinin ardından, oldukça merkeziyetçi ve giderek artan Türkçü politikalarının aile bireylerini farklı kanatlarda muhalefete sevk etmiştir. Kimileri Osmanlıcı eğilimlerini muhâfaza etmelerine karşın çözümü Hürriyet ve İtilaf Fırkası gibi liberal, adem-i merkeziyetçi ve anti-i İttihatcı bir yolda ararlarken, kimileri ise ayrılma taraftarı bir siyasete yönelmiştir. Tabi ki geç Osmanlı dönemi Kürt milliyetçiliğinin motivasyonlarını sadece devlet politikalarına indirgemek doğru olmaz. Görüleceği üzere çoğu aile bireyleri Batı'nın fikir akımlarını takip etmekle beraber, İmparatorluk içerisinde Ermeni, Arnavut ve Arab toplumlarında dinamikleri ve talepleri gözlemlemiş onlardan pratik ve söylem bağlamında etkilenmişlerdir.Bu tez bir taraftan uzen süreli ideoloji ve kimlik alanlarındaki değişimlere ve dönüşümlere odaklanırken diğer taraftan da 19. yy sonları ile 20. yy başlarında Kürt aydın, politik aktivist ve ileri gelenlerin taleplerinin ne derece heterojen ve parçalı olduğuna, ve mezkûr zaman zarfında var olan hareketi/leri ?Osmanlıcılık? ?Kürt milliyetçiliği? veya ?Kültürel milliyetçilik? gibi terimler ile ifâde etmenin zorluklarına değinmektedir.