Beliren yetişkinlikte ilişki doyumunun açıklanmasında öz denetim ile kişilerarası ilişki tarzının yordayıcı rolü

Araştırmanın amacı beliren yetişkinlerin romantik ilişki doyumlarının öz-denetim düzeyleri ve kişilerarası ilişki tarzları tarafından nasıl yordandığının incelenmesidir. Ayrıca araştırmada beliren yetişkinlerin cinsiyet, medeni durum, ilişki süresi, öğrenim durumu, sosyoekonomik statü değişkenlerine göre ilişki doyumları, öz-denetim düzeyleri ve kişilerarası ilişki tarzları arasında nasıl bir ilişki olduğunu incelenmiştir. Araştırmanın katılımcılarını 18-30 yaş aralığındaki 293 birey oluşturmuştur. Araştırmada katılımcıların demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından oluşturulan "Demografik Bilgi Formu", katılımcıların ilişki doyum düzeylerini ölçmek amacıyla "Romantik İlişki Doyumu Ölçeği", bireylerin öz-denetim davranışlarına ilişkin yapılarını ve davranış şekillerini ölçmek amacıyla "Öz-Denetim Ölçeği", bireylerin kişiler arası ilişkilerde kullandıkları negatif iletişim tarzlarını belirlemek amacıyla "Kişilerarası Tarz Ölçeği" uygulanmıştır. Veriler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 23 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın temel değişkenlerini analiz etmek için çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada ayrıca ANOVA, t-test ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda romantik ilişki doyumunun öz-denetim ve kişilerarası tarz tarafından yordandığı ortaya konmuştur. Bu sonuçlara göre Öz-denetim Ölçeği'nin "İyileştirici" ve "Deneyimsel" alt boyutları ile ilişki doyumu arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Kişilerarası Tarz Ölçeği'nin "Kaçıngan Tarz" alt boyutu ile ilişki doyumu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca romantik ilişki doyumu ile medeni durum, ilişki süresi ve gelir düzeyi arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur.