Bendiokarb'ın meme kanseri hücre hattı MDA-MB-231 üzerine toksik etkileri

Bendiocarb; sivrisinekler, ev ve tarımsal zararlıları kontrol etmek için kullanılan geniş spektrumlu bir insektisittir. Meme kanseri riskini artıran içsel ve dışsal birçok faktör bulunmaktadır. Bundan dolayı memeli hücre kültürleri olan MDA-MB-231 üzerindeki bendiocarb dozlarının neden olduğu olumsuz etkileri araştırmak amaçlanmıştır. Bu çalışmada, meme kanseri hücre hattı MDA-MB-231 hücrelerine artan dozlarda Bendiokarb uygulanarak etkileri, MTT yöntemi (3-(4,5-dimetil triazol-2-il)-2,5-difenil tetrazolium bromid) ve komet yöntemi kullanılarak araştırılmış, malondialdehit (MDA) seviyesi ve antioksidan enzim aktiviteleri de incelenmiştir. Bendiokarb'ın MDA-MB-231 hücreleri üzerindeki sitotoksik etkisi kontrol grubu ve uygulama grupları (10-90 µM) oluşturularak LD50 değeri 45 µM olarak bulunmuştur. Yapılan sitotoksisite analizi sonuçlarına göre, Bendiokarb konsantrasyonun artışına bağlı olarak hücre canlılığının azaldığı tespit edilmiştir. Hücrelerdeki DNA hasar tespiti için komet analizine göre kontrol grubu, 25 µM, 45 µM, 90 µM Bendiokarb uygulanan gruplarda DNA kuyruk yüzdesi, kuyruk uzunluğu ve kuyruk momenti değerlerinde doz artışına bağlı olarak DNA hasarı belirlenmiştir. Malondialdehit (MDA) seviyesi ve antioksidan savunma sistemi enzimlerinden; süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT) ve glutatyon peroksidaz (GPx) enzim aktiviteleri için kontrol ve uygulama grupları spektrofotometrede ölçülerek karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Değerlendirmelerde MDA miktarı artarken, antioksidan enzim aktivitelerinde azalma gözlenmiştir. Bu çalışmaların ışığında Bendiokarb'ın insan meme kanseri hücre hattı MDA-MB-231 üzerinde in vitro koşullarda toksik etkiye neden olduğu dozlar çalışılan parametreler kapsamında tespit edilmiştir. Mevcut çalışma bu konuda yapılmış çalışmalara alt yapı oluşturacak nitelikte olup literatüre katkı sağlayacak ve bundan sonraki kapsamlı çalışmalara da ışık tutacaktır.