Beste formundaki eser icrâlarında Bekir Sıdkı Sezgin tavrının incelenmesi

Klâsik Türk Mûsikîsi sözlü eser icrâcılığının en önemli ilkelerinden biri, belli sistemlerle günümüze kadar aktarılmış olan Klâsik Türk Mûsikîsi üslûp ve tavrıdır. Bu üslûp ile bir tavır benimseyen icrâcılar, aynı zamanda Klâsik Türk Mûsikîsi'nin üslûp ve tavrını yeni nesillere de aktarmaktadırlar. Bu bağlamda geçmişten günümüze kayıtları günümüze ulaşmış sözlü eser icralarını dinlemenin, anlamanın, anlatmanın ve aktarmanın önemli olduğu düşünülmektedir. Beste formundaki eser icrâlarında Bekir Sıdkı Sezgin'in tavır özelliklerini ortaya koyduğumuz çalışma, üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Bekir Sıdkı Sezgin'in hayatı ayrıntılı bir şekilde anlatılmıştır. İkinci bölümde önce meşk sistemi açıklanmış, bu sistemin içindeki önemli iki unsur olan üslûp ve tavır konuları ele alınmış, çalışmaya konu olan beste formu açıklanmıştır. Üçüncü bölümde problem durumu ve alt problemlere dayalı bulgulara yer verilmiştir. Beste formundaki eserleri icrâ ederken Bekir Sıdkı Sezgin'in kullandığı süsleme teknikleri ve müziksel ifade unsurları açıklanmıştır. Beste formunda, Bekir Sıdkı Sezgin'in icrâ ettiği, ulaşılabilen işitsel kayıtlarından, her makamdan bir örnek eser seçilerek oluşturulan on altı eserin analizi aktarılmıştır. Sonuç bölümde ise elde edilen tüm veriler sonuca bağlanmıştır.