Beyaz yakalı çalışanlarda çocukluk çağı travmaları ile öfke ifade tarzları, karanlık üçlü kişilik özellikleri, kendini sabotaj ve dissosiyatif yaşantılar arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışma hayatında yer alan profesyoneller statüleri açısından, beyaz yaka ve mavi yaka olmak üzere iki temel kategoride ele alınmaktadır. Beyaz yakalı çalışanlar, fiziksel çaba ya da kol gücünden ziyade mental performansa dayalı teknik ya da teknik olmayan işler yürütmektedirler. Modern psikotravmatolojik açıdan çocukluk çağı travmaları, beyaz yakalı çalışanlarda iş performansının düşmesine yol açmaktadır. Bu doğrultuda yüksek lisans tez çalışmamızın temel amacı, beyaz yakalı çalışanlarda çocukluk çağı travmaları ile öfke ifade tarzları, karanlık üçlü özellikleri, kendini sabotaj ve dissosiyatif yaşantılar arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Çalışmamızın evreni, İstanbul'da yaşayan ve en az 1 yıldır beyaz yakalı olarak kamu ya da özel sektörde çalışan 200 katılımcıdan oluşmaktadır. Sonuç olarak, araştırmamız beyaz yakalı çalışanlarda çocukluk çağı travmalarının, dissosiyatif yaşantılar, öfke ifade tarzları, karanlık üçlü kişilik özellikleri ve kendini sabotaj üzerindeki etkilerini anlamada önemli bilimsel katkılar sunmaktadır. Çocukluk çağı travmalarının ruhsal yansımaları, bireylerin iş yaşamındaki performanslarını ve uyumlarını olumsuz yönde etkileyerek, yalnızca bireysel başarıyı değil, aynı zamanda organizasyonel yapıların işlevselliğini ve verimliliğini de sekteye uğratmaktadır. Bu bağlamda, çocukluk çağı travmalarının çalışma hayatındaki etkilerinin daha geniş bir toplumsal perspektifle ele alınması, öznelerin bireysel gelişimlerinin desteklenmesi ve kurumsal sistemin iyileştirilmesi açısından kritik bir öneme sahiptir.