İroniden öte: Çağdaş Amerikan edebiyatında sofistikasyon kültü

Bu çalışmanın amacı Nicholson Baker, William T. Vollmann, Jonathan Franzen, ve David Foster Wallace?ın kurmaca dışı ve kurmaca eserlerini son dönem Amerikan edebiyat eleştirisinde öne çıkan eleştiri akımları bağlamında incelemek ve öne sürülen postmodernizm sonrası arayışlar, yeni bir gerçekçilik tanımı, ve yeni gelişmekte olan etik edebiyat eleştirisi tartışmaları açısından değerlendirmektir. Son dönemde öne çıkan bu eleştiri akımları çağdaş edebiyat eleştirisinde yeni ufuklar açmışlardır ve söz konusu yazarların yenilikçi, etik, ve entelektüel girişimleri ile birlikte ele alındığında, yeni bir kuramsal yapı ortaya çıkmaktadır. Yazarların kurmaca dışı ve kurmaca eserleri incelendiğinde, çağdaş edebiyat eleştirisinin ihtiyacı olan yeni tartışmaları sundukları söylenebilir. Yazarların kurmaca dışı eserleri kendi başlarına birer edebiyat eleştirisi olarak okunabilir ve yazarların kurmaca eserlerini de aydınlatan kuramsal öneriler getirdiği öne sürülebilir. Bu dört yazarın eserleri stil açısından büyük farklılıklar gösterse de, hepsinde ortak olan kaygı, edebiyatın insanı ve insan hayatını şekillendiren olayları, duyguları, ahlaki çatışmaları en geniş kapsamlı ve doğru şekilde yansıtmasıdır. Ortak amaçları, bir önceki nesilden devir aldıkları postmodern, ironik edebiyat geleneğindeki eksiklikleri gidermek, edebiyatı yeniden en önemli meşgalesiyle, insan ile, buluşturmak, ve içinde bulunduğumuz tarihi dönemecin gerektirdiği şekilde sorumlu ve yapıcı çözümler önermektir. Bu şekilde bakıldığında, bu yazarlar çağdaş Amerikan edebiyatında yeni bir döneme işaret etmektedir.