Bikâî'nin nazmü'd-dürer'inde kırâat olgusu

Bu çalışma Ebü'l-Hasan Bürhânüddîn İbrâhim b. Ömer er-Rubât el-Hırbâvî el-Bikâî'nin Nazmü'd-dürer isimli tefsirinde yer alan kırâatlerin ferşî olanlarını konu edinmektedir. Söz konusu tefsirde yer alan kırâatlere dair muhtelif çalışmalar bulunsa da bu çalışmalarda Bikâî'nin kırâatleri ele alış biçiminin ardında yatan muhtemel nedenler göz ardı edilmiş ve kırâatlerin anlama etkisi dile getirilirken mukayese yöntemi ihmal edilmiştir. Daha da önemlisi kırâatlere dair yorumlarda müfessire etki eden faktörler araştırmaya konu edilmemiştir. Bu çalışma ise işaret edilen çalışmalarda yer alan eksiklikleri telafi etme yoluna giderek konuya dair farklı bir bakış açısı önermekte, genelde tefsir ve kırâat, özelde ise Bikâî literatürüne katkı sunmaktadır. Çalışma, üç bölümden meydana gelmektedir. İlk bölümde Bikâî'nin kırâatleri ele alış biçimi hakkında bilgi verilirken ikinci bölümde Arap diliyle ilişkisi bağlamında kırâatlerin anlama etkisi konu edinilmektedir. Üçüncü bölümde ise Bikâî'nin kırâatleri yorumlarken etkilendiği faktörler incelenmektedir. Sonuç olarak Bikâî'nin, kendisinden önceki kırâat ve tefsir âlimlerinden etkilenmiş olmakla birlikte ele aldığımız konular bakımından özgün yönlere sahip bir müfessir olduğu ve tefsir literatürüne birçok yeni cümle teklif ettiği tespit edilmektedir.