Bir inanç problemi olarak Nihilizm: "OSHO örneği"

Kültürlerin, ahlak ve değerlerin alaşağı edildiği dünyamız 19. Yüzyılda karşımıza çıkan ve söylemleri ilkçağ filozoflarına kadar dayanan Nihilizm Felsefesiyle daha güç ikilemlere düşmüştür. Nihilizm, hayatın anlamsızlığını, insanların varlığının herhangi bir gayesi olmadığını savunan ve tüm dinî ve ahlâkî değerleri yok sayan düşünce akımıdır. Nihilizm Felsefesinin kurucusu Friedrich Nietzsche, 19. Yüzyılda meydana gelen bilimsel gelişmelerin yıkıcı etkisi ve modernizm düşüncesinden yola çıkarak Tanrının öldüğünü ve bununla birlikte ahlâkî ve geleneksel tüm değerlerin yozlaşıp çürüdüğünü öne sürmüştür. Ona göre insan uzun yıllar boyunca kilise ve iktidar sahipleri tarafından sömürülmektedir. İnsan, bireysel farklılıkları göz ardı edildiğinden, toplumdan dışlanmamak için ait olmadığı bir hayat sürmektedir. Yaşadığı bu sürü ahlakı onu içten içe bitirecek ve istemese de kendisini Nihilizmin karanlık dünyasında bulacaktır. Bu durum bir son değil bilakis yeni bir başlangıçtır. Zira insan kendi değerlerinin, duygu ve kabiliyetlerinin farkına vardığında üstinsan olma yolunda ilerleyecek ve zamanı geldiğinde içindeki Nihilist yönle mücadele edip kendi değer sistemini oluşturacaktır. OSHO ise başka bir coğrafyada Nietzsche'nin düşünce dünyasını belli noktalardan mistisizm ile harmanlayan yeni bir düşünce sistemi oluşturmuştur. Tanrı kavramını kötülük problemi üzerinden eleştirmiş ve bu düşünce üzerinden din kurallarını yok saymıştır. Tez, Nihilizm perspektifinde Nietzsche'yi ve OSHO'yu daha yakından tanıyıp fikir dünyasına girmeyi ve düşünce dünyasından hareketle İslam dışı fikir akımlarına olan benzer ve farklı yönleri ortaya koymayı hedefler. Bunu yaparken de düşünceleri ana eksende Kelam alimleri üzerinden geliştirip temellendirir. Yapılan tüm eleştiri ve itirazlar Kur'an ve sünneti merkeze alarak yorumlanmıştır. Böylece düşüncelerin subjektif yapısı daha sağlam bir argümanla desteklenmiştir.