Bir kamu hastanesinde çalışan sağlık personelinin eğitim ve geliştirme faaliyetleri ile motivasyon düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Günümüzde sosyal, ekonomik ve teknolojik alanlarda yaşanan hızlı değişim ve dönüşümler, birçok yeniliği zorunlu kılmaktadır. Bu yüzden örgütler, çağın gereklerine uyum sağlayabilmek için çalışanlarına planlı ve sistematik bir şekilde eğitim ve geliştirme faaliyetleri sunmaktadır. Çalışanların mesleki gereksinimlerine yanıt vermek amacıyla yürütülen bu eğitim ve geliştirme programları bireysel gelişim ve örgütün kurumsal başarı açısından stratejik bir önem taşımaktadır. Bu doğrultuda örgütler, insan kaynağının niteliklerini geliştirmeye yönelik eğitim ve geliştirme süreçlerine öncelik vermelidir. Öte yandan, yüksek motivasyona sahip çalışanların varlığı, örgütlerin etkinlik ve verimlilik düzeylerinin artırılmasında belirleyici bir unsur olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmada insan kaynakları kapsamında yürütülen eğitim ve geliştirme faaliyetlerinin çalışan motivasyonu üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır. Anket, "İnsan Kaynakları Yönetimi Eğitim Fonksiyonu Ölçeği" ve "Motivasyon Ölçeği" ile oluşturulmuştur. Oluşturulmuş olan bu anket, devlet hastanesinde çalışan toplam 250 sağlık personeline uygulanmıştır. Anket yoluyla elde edilen veriler, IBM SPSS Statistics 21 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmada öncelikle geçerlik ve güvenirlik testleri yapılmıştır. Yapılan doğrulayıcı faktör analizleri sonucunda insan kaynakları yönetimi eğitim fonksiyonu ölçeğinde altı faktör, motivasyon ölçeğinde ise üç faktör bulunmuştur. Ardından güvenirliği belirlemek için yapılan İnsan Kaynakları Eğitim Fonksiyonu Ölçeğinin analizinde Cronbach's Alpha değeri 0.898 ve Motivasyon Ölçeğinde 0.962 olarak yüksek düzeyde bulunmuştur. Araştırmanın hipotezleri, Korelasyon Analizi ile test edilmesi sonucunda çalışanların eğitim ve geliştirme faaliyetlerine yönelik algıları ile motivasyonları arasındaki anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Bu anlamlı ilişkinin yüzdesel olarak ifade edilebilmesi için Regresyon Analizi yapılarak regresyon modelleri oluşturulmuştur. Katılımcıların demografik ve bireysel özellikleriyle ilgili hipotezler ise karşılaştırmalı istatistiksel yöntemler olan T-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ile incelenerek değişkenler arasındaki farklılıklar ayrıntılı biçimde ortaya koyulmuştur. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, bir devlet hastanesinde görev yapan sağlık çalışanlarının bireysel özellikleri açısından anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir.