Bir "Tefrika roman" olarak Safahat

19. yüzyılda ilk örnekleri görülmeye başlanan roman türü, başta Mikhail Bakhtin olmak üzere diğer edebiyat kuramcılarının da belirttiği üzere, diğer türler arasında hâkim tür haline gelmiş ve onları kendisine benzetmiştir. Bu türün ilk örneklerinin yayın mecrası günlük ve haftalık yayın organları olan dergi/gazeteler olmuştur. Mehmet Akif Ersoy'un şiirlerini topladığı Safahat kitabı da bir tefrika yayınıdır. Haftalık olarak yayınlanan Sırat-ı Müstakim ve Sebilürreşad dergilerinde tefrika edilen manzum hikâyelerin toplanması ile oluşan kitapta romanesk unsurlar bulunur. Bu noktada bu çalışmanın ilk amacı bir tefrika yayın olan Safahat'ın dergideki yayın sürecini incelemek olacaktır. II. Meşrutiyet'ten cumhuriyetin ilk senelerine kadar geçen uzun bir süreçte yayınlanan dergide Mehmet Akif başyazarlık vazifesinde bulunmuş ve derginin politikalarıyla paralel şekilde toplumsal içerikli şiirlerini yayımlamıştır. Bu doğrultuda bu tezde derginin yayın süreci ve bu süreçte tefrika edilen şiirler birlikte ele alınacaktır. Tezin temel tartışma konusu romanesk özellikler içeren toplumsal şiirlerin ideolojik bir yayın organı içerisinde nasıl monolojik bir örüntüye dönüştüğünü incelemek olacaktır. Bunun için de yazarların okurla ve dünya ile olan ilişkilerinin belirlenmesinde temel rolü oynayan tefrika olgusu içerisinde Safahat'taki tezli roman yapısı tartışmaya açılacaktır.