Bireyci ve toplulukçu kültür bağlamında genç yetişkinlerde genel aidiyet

Bu araştırmada genç yetişkinlerde bireyci ve toplulukçu kültür bağlamında genel aidiyet duygusunu incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada ele alınan bireyci kültürlerde, bireysel özerklik, kişisel başarı önceliklidir; bireyler arası bağlar esnek ve kişisel sorumluluk esastır. Toplulukçu kültürlerde ise, grubun çıkarları bireyin çıkarlarının önünde tutulur, bireyler kendilerini ait oldukları grupların parçası olarak tanımlar; ayrıca grup içi uyum önemlidir ve sosyal ilişkiler güçlüdür. Kültür, aidiyetin nasıl yaşanıp ifade edildiğini derinden etkilemektedir. Bireyci kültürlerde seçime dayalı aidiyet anlayışı görülürken; toplulukçu kültürlerde doğuştan gelen güçlü bağlara ve grup uyumuna dayalı bir aidiyet anlayışı bulunmaktadır. Araştırma kapsamında ele alınan çalışma grubu yaş aralığı 17-45 olan 93 erkek (%26,6) ve 257 (%73,4) kadın olmak üzere 350 genç yetişkin bireylerden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplamak amacıyla "Kişisel Bilgi Formu", "Genel Aidiyet Ölçeği" ve "Bireycilik-Toplulukçuluk Ölçeği (BTÖ)" kullanılmıştır. Veri analizinde, genel aidiyetin demografik değişkenlere göre farklılıklarını incelemek için t testi, ANOVA ve Kruskal Wallis H testi gibi fark analizleri uygulanmıştır. Bireycilik ve toplulukçuluk boyutları ile genel aidiyet arasındaki ilişkileri incelemek için Pearson korelasyon analizi kullanılmış, bu değişkenlerin genel aidiyeti yordama düzeyini belirlemek için ise çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Regresyon analizi öncesinde gerekli varsayımlar (normal dağılım, varyansların homojenliği, hataların ilişkisiz olması ve çoklu bağlantı olmaması) kontrol edilmiştir. Araştırmanın sonucunda cinsiyet, öğrenim durumu, yaş, yaşanılan yer, yaşamının çoğunluğunun geçtiği yer, baba eğitimi, aile yapısı ve kardeş sayısı gibi demografik faktörlerin genel aidiyet üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmadığı belirlenmiştir. Bununla birlikte medeni durumun reddedilme boyutu farklılaşmaktadır, bekâr bireylerin evli bireylere kıyasla daha yüksek reddedilme puanları aldığı belirlenmiştir. Ayrıca anne eğitim düzeyinin de genel aidiyet üzerinde etkili olduğu saptanmış buna göre; annesi ilkokul mezunu olan bireylerin kendilerini daha fazla kabul edilmiş gördükleri bulunmuştur. Ayrıca bireyci ve toplulukçu kültürel değerler ile genel aidiyetin boyutları arasındaki ilişkilerde, yatay toplulukçu eğilimler ile aidiyetin her iki boyutu arasında anlamlı pozitif ilişkiler bulunmuştur. Özellikle yatay toplulukçuluk ile kabul edilme arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki, reddedilme arasında ise zayıf düzeyde pozitif bir ilişki belirlenmiştir. Dikey toplulukçuluk ve yatay bireycilik ile aidiyet boyutları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ancak dikey bireycilik ile kabul edilme arasında zayıf düzeyde negatif bir ilişki saptanmıştır. Regresyon analizi sonuçlarına göre, kabul edilme puanlarının anlamlı yordayıcıları yatay toplulukçuluk ve dikey bireycilik olarak bulunmuştur. Yatay toplulukçuluktaki artış kabul edilme puanlarında artışa neden olurken, dikey bireycilikteki artış kabul edilme puanlarında azalmaya yol açmaktadır. Reddedilme boyutu için ise sadece yatay toplulukçuluk puanları anlamlı bir yordayıcı olarak bulunmuştur. Araştırma sonuçları tartılmış ve öneriler sunulmuştur.