Biyopolimer ile etkileştirilmiş kil/kireç karışımlarının bazı geoteknik özelliklerinin araştırılması

Bu tez kapsamında yüksek plastisiteye sahip bir kil zeminin iyileştirilmesi ve iyileştirilen zeminin donma çözülme davranışlarının araştırılması amaçlanmıştır. Kil zeminin iyileştirilmesinde, doğal bir polimer türü olan sodyum aljinat biyopolimeri ve kireç kullanılmıştır. Kireç ve sodyum aljinat kil zemine hem ayrı hem de birlikte eklenerek bu katkıların sinerjik etkileri incelenmiştir. Kireç oranı olarak %0, %2, %4 ve %6 ve biyopolimer oranı olarak ise %0, %0,5, %1 ve %1,5 kullanılarak iyileştirilen numuneler 7 ve 28 günlük kür süresince bekletilmiştir. Kür süreci sonunda numunelerin serbest basınç mukavemetleri belirlenmiştir. Donma-çözülme çevrimlerine bırakılan numunelerde aynı oranlarda hazırlanmış ve 28 günlük kürde bekletildikten sonra 5 ve 10 donma-çözülme çevrimlerine maruz bırakılmışlardır. Yapılan deneyler sonucunda sadece kireç veya sadece biyopolimer ilave edilmesinin, yüksek plastisiteli kil zeminin dayanım özelliklerini artırdığı belirlenmiştir. Kil ve biyopolimerin birlikte uygulandığı zemin numunelerinde ise dayanımın daha yüksek değerlere sahip olduğu görülmüş ve en yüksek mukavemet sonuçları %6 kireç ve %1 sodyum aljinat uygulanan numunelerden elde edilmiştir. Donma-çözülme çevrimlerine maruz kalan numunelerde de benzer şekilde katkıların birlikte kullanılması ile donma-çözülme çevrimlerinde mukavemet üzerindeki olumsuz etkinin azaldığı görülmüştür. Sonuç olarak, sodyum aljinat biyopolimeri, hem kireçle yapılan iyileştirmede hem de donma çözülme çevrimlerinde dayanım üzerinde olumlu etkiler meydana getirebilmiştir.