Böbrek nakli alıcılarında kronik rejeksiyon gelişiminde D S vitamini ve D vitamini reseptör düzeyinin rolü

Renal fonksiyon ve yapının korunmasında D vitamininin de rolü olabileceğini düşündüren deneysel çalışmalar bulunmaktadır. Bu araştırmanın amacı renal transplant alıcılarında kronik rejeksiyon gelişiminde D vitamini ve D vitamini reseptör düzeyleri ile greft fonksiyonu arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Kliniğimizde 2013-2014 tarihleri arasında organ nakli polikliniğine kontrole gelen transplantasyon sonrasında geçen süre 6 aydan uzun olan, greft fonksiyonları stabil olan 14 hasta, greft fonksiyonları stabil olmayan ve renal biyopsi yapılıp sonucu kronik rejeksiyon ile uyumlu gelen 15 hasta, ek hastalığı olmayan ve D vitamini ve analoglarını kullanmayan sağlıklı 14 hastanın BUN, serum kreatinin, albumin, kalsiyum, fosfor, PTH, 25 Hidroksikolekalsiferol (25(OH)D3), 1,25 Dihidroksikolekalsiferol (1,25(OH)2D3) düzeyleri ile monosit, CD8+ ve CD4+ T lenfositlerdeki VDR düzeyleri açısından değerlendirildi. Çalışmaya alınan 43 hasta normal sağlıklı grup, böbrek nakli olup, kronik rejeksiyon gelişmeyen greft fonksiyonları stabil olan grup ve böbrek nakli olup greft fonksiyonları kötü gidince renal biyopsi olan ve biyopsi sonucu kronik rejeksiyon ile uyumlu gelen grup olarak üçe ayrıldı. Gruplar arasında demografik değişkenlerden cinsiyet, yaş ve BMI değerlerine göre karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Rejeksiyon olan ve olmayan grup 25(OH)D3 düzeyi, 1,25(OH)2D3 düzeyi ile immün hücrelerdeki (lenfosit ve monositler)VDR değerleri açısından karşılaştırıldığında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Transplantasyon olan grup ile sağlıklı grup 25(OH)D3 düzeyi, 1,25(OH)2D3 düzeyi ve VDR değerleri açısından karşılaştırıldığında immün hücrelerdeki VDR miktarları [CD8 VDR (MFI), CD4 VDR (MFI), Mon VDR (MFI)] ve Mon/VDR% değerleri transplantasyon olan hastalarda daha yüksek bulunmuştur. Araştırma sonuçları renal transplant alıcılarında daha yüksek VDR düzeyleri olduğunu göstermiştir. Bunun nedeni immunsupresif ilaçların immun sistemi baskılayıcı etkilerine tepki olarak immun aktivasyonu devam ettirmek amacıyla VDR'lerin sayısı artırılıp D vitaminin daha etkin kullanılmaya çalışıldığını düşündürmektedir