Tekil yapıştırılmış kompozit civatalanmış bağlantılarda civata delik sıkı geçme etkileri

Kompozit malzemeler tarafından sunulan ağırlık ve yakıt tasarufu sadece askeri uygulamalarda değil ayrıca sivil havacılık, uzay uygulamaları ve otomotiv endüstrisinde de onları çekici kılmaktadır ki bu uygulamalarda civatalı bağlantılar, yapısal bağlantıların şekillendirilmesinin ilk yöntemi olarak yoğun şekilde kullanılmaktadır. Tekil bindirmeli bağlantılar, gerçek uygulamalarda diğer tip bağlantılarla kıyaslandığında iyi bir uyuma sahiptirler. Bu yüzden bu çalışmanın temel konusu, sabit W/D oranına (3) ve değişken E/D oranlarına (3, 4, 5) ve sıkıştırma tork değerlerine (0, 3, 6 Nm) sahip cam elyaf takviyeli kompozitlerin çekme ve salt eğilme yüklemesi durumlarındaki davranışlarını incelemektir. İlk olarak kompozitin mekanik özellikleri ASTM test standartları kullanılarak deneysel olarak belirlenmiştir. Eğilme özellikleri dört nokta eğilme testi kullanılarak belirlenmiştir. İnce plakalar, çekme testleri esnasında ikincil eğilme etkilerini ortadan kaldırabilmek ve eğilme testleri esnasında da geometriye simetriklik kazandırabilmek amacı ile uç kısımlarından birbirlerine yapıştırılmıştır. Son olarak ise özel test aparatı, civatalı kompozit bağlantıların eğilmesinin etkilerini kolaylaştırmak amacı ile tasarlanmıştır.Deneysel sonuçlar, artan E/D oranı ve sıkıştırma tork değerlerinin çekme testinde, hasar yatak gerilmesinin değerinin artığını göstermektedir. Fakat, bu yorum parametrelerin sürekli olarak artması durumunda daima doğru değildir. Ve eğilme testlerinde, tork uygulanmadığı zaman, E/D oranının artması eğilme mukavemetini artırmaktadır, fakat bu artış T=3, 6 Nm'de küçüktür. Bu testlerde, bağlantı sıkıştırma alanı üzerindeki aşırı delaminasyondan dolayı merkezde ve civatanın yanında hasara uğramıştır.