Borçlanma maliyetlerinin Vergi Usul Kanunu ve 23 numaralı Türkiye mMuhasebe Standardı açısından değerlendirilmesi

İşletmeler, sadece öz sermaye kullanım yoluyla elde edilen fonlarla faaliyetlerini sürdürememekte, zaman zaman dışarıdan kaynak teminine de ihtiyaç duymaktadır. İşletmelerin, yabancı kaynak temin edilmesi için borçlandığı fonlara ilişkin olarak ortaya çıkan unsurlar borçlanma maliyetleri kavramı ile anılmaktadır. Söz konusu bu unsurlar genel olarak faiz, kur farkı, vade farkı, komisyon gideri gibi giderlerden oluşmaktadır. Borçlanma maliyetlerine ve uygulanmasına ilişkin hükümler, ülkemizde Türkiye Muhasebe Standartları (TMS) içerisinde 23 numaralı standart ile düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra, Vergi Usul Kanunu (VUK)'nda da borçlanma maliyetlerine ilişkin hükümler bulunmaktadır. Bu çalışmada borçlanma maliyetleri Vergi Usul Kanunu ve TMS-23 Borçlanma Maliyetleri Standardı kapsamında detaylı bir şekilde incelenmiş, uygulama açısından VUK ve TMS-23 hükümleri karşılaştırması ortaya konmuştur. Çalışmanın son bölümünde ise, Ege Bölgesi'nde tütün sektöründe faaliyet gösteren bir işletmenin, maddi duran varlıklarına ilişkin borçlanma maliyetleri analiz edilmiş, VUK ve TMS-23 hükümleri açısından uygulama farkları karşılaştırılmıştır. Anahtar Kelimeler: Türkiye Muhasebe Standartları, Vergi Usul Kanunu, Borçlanma Maliyetleri