Bronşiolit geçiren üç yaş altı çocuklarda A, D, E vitamin metabolizması ve beta defensin, katelisidin düzeylerinin bronşiolit tekrarı ile ilişkisi

Akut bronşiolit, sıklıkla viral etkenlerin neden olduğu bronşiyollerin inflamasyonuyla belirgin özellikle 2 yaşından küçük çocuklarda ciddi seyredebilen wheezing, öksürük, hızlı solunum, göğüste çekilmeler ve ekspiryumda uzama ile seyreden bir hastalıktır. Hastalığın sık görülmesi ve tekrarlayan tabloların astım ile olası ilişkisi, süt çocukluğunda ciddi hastalık ve ölüm nedeni oluşturması hastalığın önemini artırmaktadır. Yineleyen bronşiolit tablosunun infantlarda astım için bir gösterge ve risk olması; astım ve alerjik hastalıkların ise sıklığında son yıllarda önemli oranda artış olması önemini daha da artırmaktadır. Bu artıştan çevresel faktörlerdeki değişiklikler sorumlu tutulmaktadır. Bu bağlamda iki önemli görüş hijyen hipotezi ve beslenme değişiklikleridir. Bu çalışmamızda ilk atak bronşiolit geçiren hastalarda vitamin A, E, D metabolizması ve beta defensin, katelisidin düzeylerinin bronşiolit ağırlığı ve rekürrensi ile ilişkisini değerlendirilecektir. Celal Bayar Üniversitesi Çocuk Solunum ve Allerji kliniğine başvuran ve Ekim 2014- Şubat 2016 tarihleri arasında 1 ay- 3 yaş arasında ilk atak akut bronşiolit tanısı alan 152 hasta çalışmaya alınmıştır. Hastaların ilk başvuru anında serum vitamin A, E, D, vitamin D reseptör, beta defensin, katelisidin düzeyleri için kan örnekleri alınıp santrifüj edilip -80°C buzdolabında saklandı. Sonra 6ay-1 yıl boyunca 3'er aylık periyodlarda hastalar kontrollere çağırılarak bronşiolit ataklarını tekrarlayıp tekrarlamadığı kaydedilmiştir. Ayrıca hastalara ilk başvuru anında anket yapılarak (ailelerine sorularak) bronşiolit şiddetine ve rekürrensine etkisi olabilecek çevresel etkenler (ailede sigara içimi, annenin gebelikte sigara içimi, kardeş varlığı, ailede allerji ve geçici hışıltı öyküsü) de sorularak kaydedilmiştir. Serum biyomarkerları ELİSA yöntemi ile çalışılmıştır. Çalıştığımız serum biyomarkerlarının düzeyi ile bronşiolit klinik ağırlığı ve rekürrensi arasındaki ilişki değerlendirilmek için analiz yapılmıştır. Çalışmaya aldığımız olguların 78 tanesinde bronşioliti yinelemiş 74 tanesinde yinelememiştir. Olgularımızın 127 tanesi hafif bronşiolit, 25 tanesi orta bronşiolit kliniğinde başvurmuştur. Orta bronşiolit kliniği ile başvuranlarda hastalığın daha çok yinelediği görüldü. (bronşiolit yineleyen %68 yinelemeyen %32 p: 0,82) Hastalığın rekürrensi ile bakılan serum parametreleri arasında ilişki değerlendirildiğinde; bronşioliti yineleyenlerde vitamin E dışındaki diğer parametrelerin serum düzeyleri hafif düşük saptanmıştır. (Vitamin D düzeyi yineleyen hışıltılı grupta 50,5 ± 61,1 nmol/L bronşiolit yinelemeyen grupta 53,4 ± 65,9 nmol/L p:0,77 A vitamiin düzeyi yineleyen grupta 218,3 ± 98,2mcg/ml yilemeyen grupta 228,5 ± 106,9mcg/ml p: 0,55 E vitamin düzeyi ise yineleyen grupta 4,2 ± 1,5mg/dl yinelemeyen grupta 3,9 ± 1,6mg/dl p: 0,33 katelisidin düzeyi yineleyen grupta 76,7 ± 40,1ng/ml yinelemeyen grupta 84,9 ± 52,3ng/ml p: 0,28) Ancak istatistiksel bir farklılık oluşturmamaktadır. Hastalığın şiddeti ile serum parametreleri arasındaki ilişkiyi değerlendirdiğimizde anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Çalışmamızda değerlendirilen çevresel etmenlerden ailede sigara içimi ile bronşiolit rekürrensi arasında anlamlı bir ilişki saptanmış olup, ailede sigara içimi öyküsünü olanlarda bronşiolitin tekrarladığı saptanmıştır. Bronşioliti yineleyen grubun %59'unda pasif sigara maruziyeti bulunmaktaydı, %41'inde pasif sigara maruziyeti yoktu.(p: 0,028) Ağır bronşiolit kliniği ile izlenen hastalarımızın olmaması büyük kısmının hafif bronşiolit tanısı ile izlenmesi daha doğru sonuçlar elde etmemize engel olmuştur. Ayrıca hastalığın prognoz ve rekürrensi üzerine olan etkileri değerlendirmek için hastaların daha uzun süre izlenmesi daha doğru sonuçlar verebilir. Özellikle semptom skoru 4'ün üzerinde olan hastaların daha uzun süreler boyunca izlenmesi ve bu hastaların astım gelişimi açısından riskli grup olduğu bilinmesi önemlidir. Bronşiolit ataklarının yinelemesi ve astım gelişiminde vitamin A, E, D gibi antioksidanlar önemli rol oynamaktadadır. Beslenmede yapılacak vitamin desteğinin atakları önlemedeki yararı araştırılmalıdır. Ayrıca klasik antibiyotiklere karşı gelişen bakteriyel direncin yüksek olduğu günümüzde geniş aktivite spektrumları olan antimikrobiyal peptitlerin bronşiolit ve astım patogenezinde yer alan patojenler üzerine etkileri önemlidir. Bu antimikrobiyal peptitler ile ilgili daha büyük ve daha çok çalışmaya ihtiyacımız vardır.