The uncanny valley in contemporary music

Tekinsiz vadi teorisi, bir öznenin sahip olduğu antropomorfik niteliklerin gerçek insana benzerliği ile orantılı olarak o özeneye karşı duyulan rahatsızlık hissini irdeler. Her ne kadar bu kavram asıl olarak robotik alanında ortaya çıkmış olsa da, barındırdığı estetik tartışmaların etkisi sanatta da çeşitli yansımalar göstermiştir. Söz konusu estetik tartışmaların özü tarihsel olarak daha eski olan tekinsizlik (das Unheimliche) kavramına dayanmaktadır. Bu bağlam içerisinde, bu tez öncelikli olarak tekinsizlik ve tekinsiz vadi kavramları arasındaki köklü ilişkiyi ortaya koyarak tekinsizliğin estetiği konusunu inceleyecektir. Bu tezin birincil amacı çağdaş müzikte tekinsiz vadi kavramının izlerini saptamaktır. Bu amaç kapsamında tekinsiz vadi olgusunun nedensel unsurları yedi kategoriye ayrılmıştır: Bedensel Görünüm, Bedensel Hareket (Jest, Surat İfadesi, Bedenin Maddeselliği), Konuşma, Ses, Karakter, Duyular Arası Uyumsuzluk, ve Kurgu. Her kategori ve alt kategori çağdaş müzikten uygun birer eserle eşleştirilecek ve ilgili unsurların bu eserlerdeki duygusal ve bağlamsal işlevleri irdelenecektir. Nihai olarak bu tez, irdelenen çağdaş müzik eserlerindeki muhtelif sanatsal yaklaşımlar ile tekinsizliğin estetiği arasındaki tarihsel bağı vurgulamayı hedeflemektedir.