Çağdaş seramik sanatında bebek figürleri

ÖZET İnsan, doğduktan sonra en çok gözlemlediği şey kendi bedeni ve çevresindeki insanlar olmuştur. Bu durum en iyi bildiği şeyi yani insan bedenini anlamlandırmakta zorlandığı soyut kavramlarına kendi bedeninde biçim vermesine sebep olmuştur. Modern çağa kadar olan bu süreçte insan figürü önemini artarak günümüze kadar ulaşmıştır. Bu insan figürü betimlemeleri gelişen çağa ayak uydurarak toplumların kültürel yapısı yaşam koşulları gibi bazı faktörlerle değişime uğramış ve gelişimine devam etmiştir. Günümüze kadar gelen insan figürleri, insanların her daim ilgisini çekmiştir. Önceleri kemik, fildişi kullanılarak yapılan bu figürler, toprağın kolay şekillenmesi nedeniyle seramik olarak da üretilmiştir. Bilinen en eski insan figürü gebe bir kadın figürüdür. Ressam ve heykeltıraşlara konu olan ve gebelik ile başlayan bu süreç soyun devamlılığı olarak görülmüş, çocuklara verilen değerin artmasına imkan sağlamıştır. Rönesans ile artan bu değer 19. Yüzyıla gelindiğinde soylu olmayan çocuk figürlerinin de görülmesiyle şimdiki konumunun temellerini oluşturmuştur. Bu modern sanatın kazandırdığı en önemli olgudur. Bu çalışmada bebek figürünün 'masum' kavramının yanı sıra insanın bilinçaltının derinliklerindeki karmaşık duygularının sanatçılar üzerinde anlatımları yapılarak incelenmiştir. Bu tez üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ilk insan figürünün kısaca anlatımı ile başlayıp çocuk-bebek figürlerin sanata girişine kısaca değinilmiş, bebek figürlerinin resim sanatında ve heykel sanatındaki yerine örneklemeler yapılmış, özellikle seramik sanatındaki yerine değinilmiştir. Sanatta bebek figürleri konusunun geniş olması nedeniyle resim ve heykel sanatının üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde üslup olarak bebek figürü çalışan sanatçılara ve eserlerine yer verilmiş, üçüncü bölümde ise konuyla ilgili gözlemlerin neticesinde seramik uygulamalar yapılmıştır. Anahtar Kelimeler: Çağdaş, Seramik, Bebek, Çocuk, Figür