Çağdaş Türk sanatında video yerleştirmelerinin kavram, zaman, mekân ilişkileri çerçevesinde incelenmesi

Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren başlayan çağdaşlaşma süreci her alanda olduğu gibi Türk Sanatına da yeni ifade biçimlerinin kapılarını aralamıştır. Toplumsal olaylar ile birlikte siyasi, ekonomik, kültürel ve teknolojik gelişimler sanat alanını şekillendirmiştir. 1950'li yıllarda sanayileşme, modernleşme hamleleri, ekonomi politikaları ve dışa açılma süreçleri birçok kavramın ortaya çıkmasına neden olmuştur. 1980 askeri darbe sonrasında küreselleşmenin ortaya çıkması, İstanbul gibi büyük kentlere göçün başlamasını tetiklemesiyle birlikte, kültürel, etnik kimlik karmaşası ortaya çıkmıştır. Bu durum sanat alanını da etkilemiş ve sanatçı ortaya çıkan kavramları kuramsal çerçevede ele almıştır. Toplumsal hareketlerin yoğun olduğu 1980 döneminde üretim ve tüketim politikalarının artması özellikle kadın bedeni üzerinden oluşturulan popüler kimlik imgeleri sanatçılar tarafından yerleştirme, video gibi sanatsal pratiğe dönüşmüştür. Kavramsal Sanatın hakim olduğu süreçte yöntem ve malzeme çeşitliliğini arttırarak sanatçı geleneksel anlatımı yıkmıştır. Geleneksel sanat anlayışı teknoloji ve bilim alanındaki değişimlerden etkilenmiştir. Batı'da 1960'lı yıllarda hakim olan "video sanatı", teknolojik gelişmeler ile birlikte Türkiye'de 1990'lı yıllarda hareketlilik kazanmıştır. Böylece sanatsal dil olarak kullanılmaya başlanan video, sanat alanına yeni bir söylem kazandırmıştır. Bu bilgiler doğrultusunda günümüz sanat anlayışı ve disiplinini anlayabilmek için video sanatının sanat alanındaki etkisini kavramak gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı Çağdaş Türk Sanatındaki yeni ifade tekniklerinin oluşum sürecini video çalışmaları üzerinden betimsel bir inceleme yaparak önemini saptamaktır.