Ezan ve kuş sesleri: Konya-Erenköy'de mekanın üretimi ve yer yapım pratikleri

"Burada yalnızca ezan ve kuş sesleri duyulur." Kurucularından biri olan Tahir Büyükkörükçü Erenköy'ü böyle tasvir ediyor. Onun bu sözü, Konya Erenköy Mahallesi'nin hikayesini oldukça manidar bir biçimde anlatıyor. Erenköy, 1969 yılında bir grup insanın İslam'ı daha iyi yaşama ideali ile Tahir Büyükkörükçü liderliğinde bir araya gelmesiyle inşa ediliyor. Her biri kullanıcıları tarafından tasarlanan tek katlı evler, yeşil ve geniş bahçeler, 2 metreyi aşan bahçe duvarları, sayıları iki ya da üçü bulan giriş kapıları, sokak boyu sıralanan sedir çamlar ve mahalleye ait pek çok şey elli yıl öncesinden izler taşıyor. Bu tez, onları bir araya getiren bağı ve süreci irdeleyerek yola çıkıyor ve bir yaşam alanı inşa etmek için taşıdıkları temel motivasyonunu sorguluyor. Bu motivasyonun vücut bulmuş formu olarak mimari yapıları, iç tasarımları, bahçeleri ve objeleri inceliyor. Yanı sıra, onları inşa edenlere, inşa edenlerin taşıdıkları hislere, hayallere, hayal kırıklıklarına, çatışmalara, söylem ve pratiklere odaklanıyor. Sevgi, sorumluluk, gönüllülük, uzlaşı ve konfor hislerinin kurucu rolüne dikkat çekiyor. Mekanın yalnızca fiziksel yapılardan ibaret olduğu görüşüne karşı çıkarak mekanın inanç ile dolaylı fakat kuvvetli ilişkisini deşifre ediyor. Bu bağlamda mekan teorilerine ek olarak duygulanım teorisine, yeni ontolojiye, İslami ilimlere ve tasavvufa başvuruyor. Tüm süreci irdelerken Erenköy bağlamını güncel tartışmalarının odağından çıkarmıyor; strateji ve taktikleri, güncel yaşam pratiklerini, sermayenin rolünü, mekânsal dönüşümü ve son trendleri de analiz ediyor. Kısacası bu tez, 1969 yılında üzüm bahçesi olarak faaliyet gösteren bir mekanın bugün Konya'daki en mutena semtlerden biri haline gelmesi sürecini anlatıyor. Yıllar önce kurulmuş olsa da Erenköy'de mekanın üretiminin ve sosyal inşasının halen devam ettiğini savunuyor.