Çalışan performansının geliştirilmesinde koçluk uygulaması üzerine bir araştırma

Koçluk, çalışanların kendi potansiyellerini keşfetmelerini sağlayan bir süreç ve çalışanları öğrenmeye yönlendiren bir araçtır. Bu yönüyle koçluk başkalarını geliştirme temelinde oluşan bir ilişki ve bulunulan noktadan daha ileri bir noktaya ulaşmada etkin ve güvenilir bir uygulamadır. Örgütler, çalışanların performansını geliştirebilmek için öncelikle çalışanın performansını belirleyen faktörlerin neler olduğunu öğrenmeye ihtiyaç duymaktadır. Koçluk, çalışanların performansını belirleyen faktörleri göz önünde bulundurarak, çalışanların öğrenme stillerini geliştiren, onların korkusuzca öğrendiklerini uygulayabilecekleri ortamlar oluşturan, bilgi ve beceri transferine olanak sağlayan ve bu yönüyle çalışanın performansını geliştirmesine yardımcı olan bir süreçtir.Bu çalışmanın amacı, çalışan performansını geliştirme çerçevesinde, yöneticilerin performansının geliştirilmesinde koçluk uygulamalarının etkilerini ele almaktır. Bunun için, performans ve koçluk uygulamalarının kavramsal çerçevesi oluşturulmuş, teorik olarak incelenmiş ve bir araştırma sonucunda elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Çalışmada çalışanın performansını belirleyen kişisel, örgütsel ve çevresel faktörler incelenmiş ve performans geliştirmeye yönelik uygulanan stratejiler açıklanmıştır. Bu stratejilerden birisi olan koçluk programları ele alınmış ve bu bağlamda çalışanın performansının geliştirilmesinde performans koçluğu modeli geliştirilmiştir.Son bölümde, koçluk eğitimi programına katılmış çok uluslu şirket yöneticileri üzerinde; danışan koçluk becerileri yeterlilik, danışan öz-yeterlik, danışan problem çözme ve performans ölçekleri kullanılarak bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmaya 55 yönetici katılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler istatistiksel teknikler kullanılarak analiz edilmiş ve elde edilen bulgular değerlendirilmiştir.Araştırma sonuçlara göre, yöneticilerin problem çözme yetenekleri, koçluk becerileri, kişiler arası ilişki kurma düzeyleri ile onların liderlik özellikleri, değişimi yönetme yetenekleri ve örgüt içi açık ve yapıcı bir iletişim kurma kabiliyetleri arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Buna göre, yöneticinin performansı koçluk programları ile geliştirilebilmektedir.