Çalışanların iş-yaşam dengesi ve zaman yoksulluğu algıları: Eskişehir üniversiteleri kadın çalışanları üzerinden bir değerlendirme

Bu araştırma, Türkiye'de sınırlı sayıda ele alınan "kadın çalışanlarda iş-yaşam dengesi ve zaman yoksulluğu ilişkisi" konusuna odaklanarak alan yazına katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel amacı, Eskişehir'deki üniversitelerde görev yapan kadın çalışanların iş-yaşam dengesi düzeylerini belirlemek, algılanan zaman yoksulluğu ile olan ilişkisini incelemek ve bu iki kavramın demografik değişkenler bağlamında nasıl farklılaştığını ortaya koymaktır. Bu yönüyle araştırma, kadınların iş-yaşam dengesizliği deneyimlerinin yalnızca bireysel değil, yapısal ve kurumsal boyutlarıyla anlaşılmasına katkı sağlamaktadır. Çalışmanın evrenini, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi ve Eskişehir Teknik Üniversitesi'nde görev yapan tüm kadın çalışanlar oluşturmuş, örneklem ise Şubat–Mayıs 2025 döneminde çevrim içi anket yoluyla ulaşılan 259 gönüllü katılımcıdan oluşmuştur. Veri toplama aracı olarak, demografik bilgi formu, geçerlilik ve güvenirliği kanıtlanmış İş–Yaşam Dengesi Ölçeği ve Zaman Yoksulluğu Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler IBM SPSS Statistics 30 programında analiz edilmiş; ölçeklerin güvenirlik katsayıları, normallik testleri, parametrik olmayan grup karşılaştırmaları, Spearman korelasyonu ve çoklu regresyon analizleri uygulanmıştır. Araştırma bulguları, iş-yaşam dengesi düşük olan kadınların zaman yoksulluğu algılarının daha yüksek olduğunu ve çocuk sayısı, bakım yükümlülüğü ve çalışma saatleri gibi demografik değişkenlerin hem iş-yaşam dengesi hem de zaman yoksulluğu üzerinde anlamlı farklılıklar yarattığını göstermektedir. Elde edilen sonuçlar, üniversitelerde kadın çalışanların zaman üzerindeki baskılarını azaltmaya, iş-yaşam dengelerini desteklemeye ve kurumsal politika geliştirme süreçlerine katkı sunabilecek niteliktedir. Anahtar kelimeler: İş-Yaşam Dengesi, Zaman Yoksulluğu, Toplumsal Cinsiyet Eşitliği, Kadın Çalışanlar.