Çeşitli yöntemlerle yapılan mandibular molar mezializasyonunun sonlu elemanlar analizi ile değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmamızın amacı, minivida destekli ve minivida desteksiz mandibular molar mezializasyon yöntemlerini sonlu elemanlar analizi ile incelemektir. Materyal ve Metot: Sonlu elemanlar analizi programı kullanılarak 4 farklı çalışma modeli oluşturulmuştur. Modeller, minividadan 2. molar dişin çengeline (1. Model), minividadan 2. molar dişin direnç merkezine uzatılmış kola (2. Model), indirek ankraj ile 2. molar dişin çengeline (3. Model) ve diş destekli ankraj ile 2. molar dişin çengeline (4. Model) kuvvet verilmesi şeklinde oluşturulmuştur. Her bir modelde dişte, alveol kemiğinde ve minividanın etrafında oluşan maksimum ve minimum asal gerilmeler, Von Mises stres analizi ve dişlerde oluşan hareket şekilleri ayrı ayrı incelenmiştir. Bulgular: Direk ankrajla molar dişin çengeline kuvvet verilmesi sonucunda dişte daha çok mezial yönde devrilme oluşmuştur. Stres ve gerilmeler ise yoğun bir şekilde molar dişin ve minividanın etrafında gözlemlenmiştir. İkinci modelde molar dişte paralel hareket oluştuğu, gerilme ve streslerin daha dengeli bir şekilde yayıldığı görülmüştür. Üçüncü ve dördüncü modellerde molar dişte hafif devrilme ile mezializasyon benzer şekilde gerçekleşmiştir ancak stres ve gerilmeler farklılık göstermiştir. Sonuç: Molar dişin gövdesel mezializasyonunda, dişin direnç merkezine uzatılan koldan minividaya uygulanan kuvvet daha etkili olmaktadır. Bu kuvvet esnasında oluşan gerilme ve stresler daha dengeli bir şekilde dağılım göstermektedir. Minividanın ankraj olarak kullanılması ile dişler etrafında oluşan stres ve gerilmeler önemli ölçüde azalmaktadır.