Çevresel performansa dayalı tasarım yaklaşımlarına göre Marmara bölgesi'nde 2000 yılından sonra inşa edilen stadyum yapılarının araştırılması

1960'lı yıllarda insanoğlunun çevreye verdiği tahribatın boyutlarının kamuoyunun algılamaya başlanmasıyla birlikte harekete geçilip çözümler aranmaya başlanmıştır. Böylelikle oluşan, çevre ve ekoloji bilinci, 1970'lerde uluslararası platformlara taşınarak ve 1983 yılında Birleşmiş Milletler (BM) tarafından Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu kurulmuştur. Sürdürülebilir kalkınma hareketi kapsamı doğrultusunda, ekonomik refah, çevresel bütünlük ve sosyal eşitlik sürdürülebilirliğin temel parametrelerini oluşturmuştur. Bu bağlamda, uluslararası birçok deklarasyonlar gerçekleşmiştir ve sürdürülebilirlik kavramı gelişimini hala devam ettirmektedir. Günümüzde ise "sürdürülebilir mimarlık" yerini "performansa dayalı tasarım" kavramına bırakmıştır. Araştırmanın yöntemi, coğrafi bilgi sistemlerinden ağ örgüsüne bağlı olarak kent ölçeğinde; ağ_kamusal alanlarla ilişki (netting), çoklu hız_ulaşılabilirlik (multi-velocity), ikon_adresleme (icon), semt ölçeğinde; kentsel geri-dönüşüm_çevre programlarla ilişki (urban re_cycling), yakın çevre ölçeğinde; insanileştirme-yaya ve yeşil süreklilikle ilişki (humanizing), yeniden kentleşme_açık kamusal alan ilişkileri (re-urbanizing), topoğrafya_uyum zıtlaşma ve birlikte ilişkileri çerçevesinde (topogragphyng), yapı ölçeğinde; yeniden programlama-farklı zamanlarda çeşitli gruplar tarafından kullanım (re-programming) ve güneş_ güneş enerjisinden aktif olarak faydalanma parametreleriyle birlikte stadyum yapılarının çevresel performansının diyagramlar oluşturularak değerlendirilmesidir. Marmara Bölgesi' nde 2000 yılından sonra inşa edilen 25.000 kişi kapasitesinin üzerindeki stadyumlar; Atatürk Olimpiyat Stadı, Türk Telekom Arena, Vodafone Arena ve Timsah Arena, oluşturulan matris sistemde Coğrafi Bilgi Sitemiyle bütünleşen çevresel performansa dayalı tasarım parametreleriyle ilişkileri incelenerek diyagramlarla araştırılmıştır.