Ceza hukukunda suça elverişsiz teşebbüs

Elverişsiz teşebbüs, failin hareketinin elverişsizliğini, bu şekilde suç neticesinin meydana gelmesinin mümkün olmadığı durumları ifade eder. Elverişsiz teşebbüs konusunda iki temel sorun söz konusudur. İlk olarak hareketin elverişsiz olduğunun tespit edilmesi, ikinci olarak da bu tespit üzerine cezalandırma yapılıp yapılmayacağı önem arz etmektedir. Elverişsiz teşebbüsün cezalandırılması konusunda takip edilen ceza politikası öne çıkmaktadır. Nitekim objektif esasa göre hareket eden kanun koyucular elverişsiz teşebbüsü cezalandırmazken, sübjektif görüşü de dikkate alan kanun koyucular elverişsiz teşebbüsü cezalandırmaktadır. Türk hukukunda elverişsiz teşebbüs cezalandırılmamaktadır. Alman hukukunda ise elverişsiz teşebbüs cezalandırılmakta, bu noktada failin suç işleme iradesi dikkate alınmaktadır. Bulanık mantık çerçevesinde elverişli ve elverişsiz hareketin değerlendirilmesi dereceli bir yapı ortaya koyarken, klasik mantık bir harekete elverişli ya da elverişsiz demek suretiyle ikili bir sistem oluşturmaktadır. Bulanık mantık ile elverişsiz teşebbüsün cezalandırılabilmesi mümkün olmakta, klasik mantık ile elverişsiz teşebbüsün cezalandırılması mümkün olmamaktadır. Bu yönüyle objektif bakış açısı klasik mantığı; sübjektif bakış açısının esas alınması ise bulanık mantığı ifade etmektedir. Bu çalışmada elverişsiz teşebbüs konusunu Türk Hukuku ile Alman Hukuku kapsamında karşılaştırmalı olarak ele alınmaya çalışılmıştır. Ayrıca konu bulanık mantık bakış açısıyla irdelenmiştir. Çalışmanın sonuç kısmında ise gerek Türk Hukukunda gerekse de Alman Hukukunda elverişsiz teşebbüsün cezalandırılmasının ne şekilde olduğu algoritma yöntemiyle şekilsel olarak ayrıca ifade edilmeye çalışılmıştır.