Ceza muhakemesinde uzlaşma

Ceza Muhakemesi Kanunu madde 253 ve devamında düzenlenen uzlaşma; uzlaşma kapsamına giren bir suç nedeniyle, şüpheli veya sanık ile suçtan zarar görenin Ceza Muhakemesi Kanunu ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'ndeki usul ve esaslara göre anlaşmış olmalarını ifade etmektedir. Uzlaştırma ise Cumhuriyet savcısının onayıyla görevlendirilen ve uzlaştırma müzakerelerini yöneten uzlaştırmacı tarafından, taraflar arasındaki uyuşmazlığın bahsi geçen Kanun ve Yönetmelik'teki usul ve esaslara uygun olarak anlaştırılmaları yoluyla uyuşmazlığın giderilmesi sürecidir. Suçtan zarar gören ile şüpheli ya da sanık arasındaki uyuşmazlığın çözümünü hedefleyen uzlaşma, aynı zamanda toplumda barışın sağlanması bakımından da önemli bir kurumdur. Klasik ceza muhakemesinden, temelindeki onarıcı adalet anlayışı nedeniyle farklı olan bu kurum, mağdurun korunmasını amaçlayan bir yapıya sahiptir. Ceza hukuku sistemimizdeki önemi nedeniyle, tezimizde Ceza Muhakemesinde Uzlaşma konusu ele alınmıştır. Tezimiz üç bölümden oluşmakta olup, birinci bölümde uzlaşma ile uzlaştırma kavramları, uzlaşmanın düşünsel kökeni ve alternatif uyuşmazlık çözümleri, diğer hukuklarda, bölgesel ve uluslararası belgelerde uzlaşma ve Türk hukukunda uzlaşma ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, uzlaşmanın taraflarına ve koşullarına detaylı olarak yer verilmiştir. Üçüncü bölümde ise önce uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturma evresindeki ortak hükümlerine yer verilmiş, daha sonra ayrı iki başlık halinde soruşturma ve kovuşturma evresinde uzlaşma usulüne ve sonuçlarına değinilmiştir. Bu çalışmanın amacı, uzlaşma ve uzlaştırmaya ilişkin yasal düzenlemelerin incelenmesi ile doktrinde ve uygulamada tartışmalı konuların irdelenmesidir.