Chemerin gen polimorfizmi ile tip 2 diyabetes mellitus arasındaki ilişkinin incelenmesi

Giriş ve Amaç: Adipokin ailesinin son yıllarda keşfedilen en yeni üyelerinden bir tanesi chemerindir. Yapılan çalışmalarda chemerinin obezite, insulin direnci, metabolik sendrom, polikistik over sendromu (PCOS) ve tip 2 diyabetes mellitus gelişiminde önemli rollerinin olduğu saptanmıştır. Bu çalışmada Chemerin rs17173608 gen polimorfizmi ile serum chemerin protein seviyesinin Tip 2 Diyabetes Mellitus (DM) gelişimindeki rolünün araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Bu çalışma Temmuz 2016 - Mayıs 2017 tarihleri arasında yapılmış olup, çalışmaya Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Kliniğinde takip edilen, Tip 2 DM tanılı 100 hasta ile DM saptanmayan 50 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Kan örneklerinden Deoksiribo Nükleik Asit (DNA) izolasyonu, Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Genetik Anabilim Dalı Laboratuarında Invitrogen K1820-02 Genomic DNA Mini Kit (250 çalışma) ile yapıldı. Chemerin gen Polimorfizminin tespiti, İstanbul Teknik Üniversitesi Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümünde Tetra-Amplifikasyon Refrakter (T-ARMS-PCR) mutasyon sistemi polimeraz zincir reaksiyonu ile belirlendi. T-ARMS-PCR sonunda örnekler jel elektroforezi kullanılarak yürütüldü. Bazı örnekler dizi analiz ile valide edildi. Ayrıca, serum Chemerin protein seviyeleri ELISA yöntemi ile Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Biyoloji Anabilim Dalı Laboratuarında Enzyme-Linked Immunosorbent Assay Kit For Chemerin (CHEM) (Cloud-clone corp. marka) kullanılarak EZ Read 400 Biochrom marka cihazda ölçüldü. Bulgular: Tip 2 DM' li hastaların yaş ortalaması 55.03±8.99, diyabet yılı ortalaması 8.3±5.5 yıl, Vücut kitle indeksi ortalaması 30.4±6.3 kg/m2, HbA1C ortalaması %8.7±2.3 olarak saptandı. Hastaların %71' i kadın, %29' u erkekti. Kontrol grubunun yaş ortalaması 41.12±14.44, %70 kadın, %30 erkekti. Tip 2 DM tanılı hasta grubunda serum chemerin düzeylerinin ortalaması 33.27±27.96 saptanırken kontrol grubunda 22.73±10.42 olarak saptandı. İstatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (P = 0.108). Yapılan genotip analizinde hastaların %18'inde TT genotipi saptanırken, % 81'inde TG genotipi saptandı. Hiçbir hastada GG genotipi saptanmadı. Sağlıklı kontrol grubu genotip dağılımında ise % 12 oranında TT genotipi ve % 88 oranında TG genotipi saptandı. Tip 2 DM grubuna benzer şekilde GG genotipi kontrol grubunda da saptanmadı. Hasta ve kontrol grupları istatistiksel olarak karşılaştırıldığında genotip açısından anlamlı bir fark saptanmadı (P=0.249). Öte yandan T allel frekansı DM grubunda % 59.09 ve G alel frekansı %40.91 olarak saptandı. Kontrol grubunda ise T ve G alel frekansları sırasıyla %56 ve %44 olarak saptandı. T allel ve G allel açısından DM ve sağlıklı kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (P = 0.54). Sonuç: Sonuç olarak, Güneydoğu Anadolu Bölgesi Adıyaman ilinde tip 2 DM hasta ve kontrol gruplarında serum chemerin düzeylerine ve chemerin rs17173608 gen polimorfizmine ilk kez bakıldı. Çalışmamızda serum chemerin düzeyleri tip 2 DM hasta grubu ve kontrol grubu arasında karşılaştırıldı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmedi (P = 0.108). Genotip analizi sonucunda Tip 2 DM grubu ve sağlıklı kontrol grubu arasında Chemerin gen polimorfizminin farklı olmadığı görüldü (P = 0.249) ve yine bulgularımıza göre Chemerin gen polimorfizminin Tip 2 DM gelişimini arttırmadığı söylenebilir.