The impact of sexual street harassment on the freedom of Moroccan women: A case study of Casablanca city

Sokak tacizi, Fas'ta önemli bir sorun olmaya devam etmektedir ve kadınların günlük yaşamlarını ve psikolojik iyilik hallerini derinden etkilemektedir. Bu çalışma, Kazablanka'daki sokak tacizinin etkisini araştırmakta, duygusal ve davranışsal sonuçlarını incelemekte ve mevcut yasal ve sosyal tepkilerin etkinliğini değerlendirmektedir. Araştırma, feminist teoriye dayanmaktadır; ataerkil sosyal normların kamu alanını nasıl şekillendirdiğine ve kadınların hareketliliğini nasıl kısıtladığına odaklanmaktadır. Metodolojik olarak, çalışma, Kazablanka'daki farklı sosyo-ekonomik geçmişlere sahip kadınlarla yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler kullanarak nitel bir yaklaşım benimsemektedir. Bu yaklaşım, kadınların tacizi nasıl algıladığını ve buna nasıl tepki verdiğini daha derinlemesine anlamayı sağlar. Analiz, duygusal sıkıntı, başa çıkma mekanizmaları ve yasal kurumlarla olan etkileşimlerle ilgili kalıpları belirleyerek tematik bir çerçeveyi takip etmektedir. Çalışma ayrıca, kadınlara yönelik şiddetle mücadele etmeyi amaçlayan 103-13 sayılı Kanun ile eleştirel bir şekilde etkileşime girerek, bunun uygulanabilirlik zorluklarını ve toplumsal kabulünü değerlendirmektedir. Bulgular, sokak tacizinin korku, kaygı ve özsaygının kaybını tetiklediğini, bu durumun da rutinlerin değiştirilmesi, belirli alanlardan kaçınılması ve görünürlüğü azaltmak için kıyafet seçimlerinin değiştirilmesi gibi davranışsal değişikliklere yol açtığını ortaya koymaktadır. Yasal önlemlerin getirilmesine rağmen, baskı uygulaması zayıf kalmakta; bu durum, tacizin toplumsal olarak normalleşmesi, yetersiz kamu bilinci ve sürekli mağdur suçlama tutumları nedeniyle olmaktadır. Yasalar ile uygulama arasındaki bu fark, cinsiyete dayalı şiddetin kök nedenlerini ele almak için politika yapımında feminist perspektiflerin entegre edilmesi gerekliliğini işaret etmektedir. Çalışma, daha güçlü hukuki uygulamaları, cinsiyet duyarlılığına sahip eğitimi ve kadın güvenliğini önceliklendiren kentsel planlama stratejilerini içeren kapsamlı reformlar çağrısında bulunmaktadır. Ayrıca, tacizi sürdüren ataerkil normları sorgulamak için farkındalık kampanyaları ve topluluk katılımı aracılığıyla kültürel dönüşüm şarttır. Bu sorunun ele alınması, kadınların korkusuz bir şekilde özgürce hareket edebileceği daha güvenli kamusal alanlar yaratmak için hukuki, eğitsel ve altyapısal boyutlarda koordineli çabalar gerektirmektedir.