Kamu hizmet reformu ikilemleri: Etiyopya'da siyasallaşma ve normatif sınırlar

Evrensel olarak kabul edilmiş bir tanımı bulunmayan kamu hizmeti kavramı genellikle yeterlilik, liyakat, idari süreklilik ve hesap verebilirlik gibi niteliklerle tanımlanmaktadır.) Kamu hizmetinin sadece kapsam ve işlevleri zamanla değişirken, onun önemi sürekliliğini korumaktadır. Kamu hizmetindeki değişiklikler genellikle kamu hizmeti reformu yoluyla gerçekleşir; bu, devlet memurlarının verimliliğini ve etkililiğini artırmak ve böylece kamu hizmetlerinin kalitesini iyileştirmek için geliştirilen ve uygulanan bir dizi müdahale mekanizmasıdır.Kamu hizmetinin merkeziliğine ve reformuna rağmen, siyaset ve yönetim arasındaki ilişkiye dair şüphecilik devam ederken, politikacıların kamu hizmetini politize etme arzusu ile bürokratların kendini büyütme arayışı arasında hassas bir denge kuracak kalıcı bir manevra bulunamamıştır. Sonuç olarak, KHR hiçbir zaman sorunsuz bir çaba olmamıştır.Bu tez, 1991-2018 dönemini kapsayan KHR sürecinde siyaset-yönetim ilişkilerini incelemeyi amaçlamıştır.Bu amaçla, kamu hizmeti seçkinlerinin, seçilenlerin ve/veya atananların siyasi etkisi karşısında yasallık, doğruluk, mesleki standartlar ve siyasi tarafsızlık ilkelerini korumaya çalıştıkları ikilem durumları incelenmiştir. Kamu hizmeti reformunu teorik bir perspektif olarak kullanmış ve tanımlayıcı bir araştırma yöntemiyle tamamlanmıştır. Ayrıca, birincil ve ikincil kaynaklardan gelen verilerin üçgenleştirilmesine izin verildiği için karma bir araştırma yaklaşımı benimsenmiştir. Ayrıca bakanlık, komisyon ve kurumlardan seçilen 840 kamu yöneticisinden %95 güven düzeyinde ve %5 hata payı ile 211 örneklem alınmış ve vinyet anketi kullanılarak görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Buna ek olarak, sırasıyla kullanılabilirlik ve kartopu örneklemesi kullanılarak derinlemesine görüşmeler için akademiden 10 ve politikadan 10 katılımcı seçilmiştir. Yapılan bu çalışmada, Etiyopya'nın kamu sektöründeki politikacıların KHR'da kamu hizmetindeki meslektaşlarından daha büyük bir rol oynadığı bulgulanmıştır. Araştırma, reform uygulamasına yönelik rehberlik mekanizmalarına rağmen, KHR sırasında siyasi ve kamu hizmeti seçkinleri arasında yukarı doğru yeterli bir iletişimin olmadığını göstermiştir.Ayrıca, çalışma, kamu hizmeti seçkinlerinin,KHR ile ilgili, siyasi liderlerin yasallık, doğruluk, profesyonel standartlar ve siyasi tarafsızlık gibi normatif sınırları zayıflatabilecek herhangi bir eylemde bulunma girişimlerine direnmek için ne ikilemin ne de cesaretinin olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda, düşük maaş, itaatkar idari gelenek, bağımsız gözlemci örgütlerinin eksikliği ve demokratik kültür eksikliği, genel olarak kamu hizmetinin ve özellikle KHR'nin siyasallaşmasını daha da kötüleştirdiği görülmektedir.Gerçekten de, kamu hizmetinin siyasetten arındırılması ve reform süreci, siyaset ve idare arasındaki ilişkileri yasal ve ahlaki olarak kabul edilebilir sınırlar içinde tutmak için gerçek bir siyasi taahhüt gerektirmektedir.Çalışmada, kamu sektörünün yapısal olarak güçlendirilmesinin, temsiliyetin ve çeşitliliğinin uzlaşmacılığının sağlanması ve böylece gerçek bir meritokrasiye doğru ilerlemenin siyaset ve yönetim arasındaki ilişkiyi geliştireceği öne sürülmektedir.Ayrıca, bu çalışma, aşırı politizasyondan kaçınmak için baştan itibaren reform programlarının açıklığının ve bağlamsallaştırılmasının çok önemli olduğunu ileri sürmektedir. Son olarak, kamu hizmetini keyfi siyasi müdahalelerden korumak ve resmi hesap verebilirlik sistemlerini geliştirmek için kamu hizmetinin kuruluş ve temel işlevlerinin ülkenin birincil yasalarında tanımlanması önerilmiştir. Anahtar Kelimeleri: Kamu Hizmeti, Kamu Hizmeti Reformu, Bürokrasi, Kamu Hizmeti Seçkinleri, Kamu Hizmeti Siyasallaşması, Kamu Hizmeti Reformu Siyasallaşması, Kamu Sektörü, Bürokratik Seçkinler, Siyasi Yöneticiler