Üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı ve yalnızlık ilişkisinin incelenmesi

Son yıllarda insanlar arasında sosyal medya kullanımının giderek arttığı göze çarpmaktadır. Sosyal medya kullanım oranının yüksek olduğu gruplar içerisinde üniversite öğrencileri önemli bir yer tutmaktadır. Bu durum üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığının da yüksek olmasına zemin hazırlamaktadır. Sosyal medya bağımlılığı davranışsal bir bağımlılık türü olmakla beraber, bireyin sosyal yaşamını olumsuz yönde etkilemektedir. Literatürde yer alan çalışmalarda da sosyal medya bağımlılığının sosyal yaşamı olumsuz yönde etkilediği ve bireyi yalnız hale getirdiği belirtilmektedir. Buna karşılık literatürde yer alan çalışmalarda genellikle çocuklarda ve ergenlerde sosyal medya bağımlılığının yalnızlık ile ilişkisinin ele alındığı çalışmalar yapıldığı görülmekte olup, üniversite öğrencileri üzerinde bu konuda yapılan araştırmaların sınırlı olduğu göze çarpmaktadır. Bu noktada üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı ile yalnızlık arasında anlamlı bir ilişkin bulunup bulunmadığının araştırılması önemli bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı ile yalnızlık düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 203 kadın ve 208 erkek olmak üzere toplam 413 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde Google Formlardan yararlanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin sosyal medya bağımlılıklarının belirlenmesinde "Sosyal Medya Bağımlılık Ölçeği", yalnızlık düzeylerinin belirlenmesinde ise "UCLA Yalnızlık Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analiz sürecinde SPSS 22.0 programında Mann Whitney testi, Kruskal Wallis H testi ve Spearman Korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılık düzeyinin orta seviyede, yalnızlık düzeyinin ise düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Demografik değişkenlere göre ele alındığı zaman öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin cinsiyet, anne ve baba eğitim düzeyi değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur (p>0.05). Buna karşılık öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin öğrenim görülen sınıf ve kişisel bilgisayar sahibi olma değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Bunun yanında öğrencilerin sosyal medya bağımlılık düzeylerinin cinsiyet, öğrenim görülen sınıf, anne ve baba eğitim düzeyi ile kişisel bilgisayar sahibi olma değişkenlerine göre anlamlı farklılık göstermediği sonuçlarına ulaşılmıştır (p<0.05). Ayrıca öğrencilerin yalnızlık düzeyleri ile sosyal medya bağımlılıkları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılık ve yalnızlık düzeylerinin yüksek olmadığı, demografik değişkenlerin özellikle sosyal medya bağımlılığı üzerinde belirleyici olmadığı, sosyal medya bağımlılığının ise yalnızlık düzeyini arttıran bir unsur olduğu göze çarpmaktadır.