Clostridium difficile pozitif hastalarda norovirüs insidansının ELİSA ve moleküler yöntemlerle karşılaştırılması

AMAÇ: Yapılan bu çalışmadaki amaç, Clostridium difficile toksin pozitif hasta örneklerinde norovirüs varlığını iki farklı yöntemle, ELISA ve Moleküler yöntemlerle saptamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM : Ocak 2019, Mart 2020 tarihleri arasında, Clostridium difficile toksin (CerTest, GDH + Toksin A+B (BIOTEC, İspanya)) hızlı tanı kiti ile pozitif bulunmuş 82 hasta örneği çalışmaya dahil edildi. Bu örneklerde iki yöntemle norovirüs varlığı araştırılmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında ELISA (RIDASCREEN Norovirüs kiti (R-Biopharm, Darmstdt, Almanya)) ile norovirüs antijeni aranmıştır. İkinci aşamasında ise aynı örneklerde gerçek zamanlı RT-PZR yöntemi (Corbett Rotor-Gene 6000 HRM ) kullanılarak nükleik asit aranmıştır. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen toplsm 82 örnekte ELISA ile norovirüs pozitifliği %3,7 (n:3) olarak bulunmuştur. Aynı örneklerin gerçek zamanlı RT-PZR sonucunda ise norovirüs pozitifliği %8, 5 (n:7) olarak değerlendirilmiştir. RT-PZR referans alındığında, ELISA testinin duyarlılığı %63,6, özgüllüğü %100 olarak tespit edilmiştir. SONUÇ : Çalışmamızda C. difficile toksin pozitif hastalarda % 8,5 oranında norovirüs ile koenfeksiyon görülmüş, bu azımsanmayacak oran literatürle uyumlu gözükmektedir. Klinisyenler özellikle uzun süreli yatış hikayesi, immun yetmezliği olan C.difficile toksin pozitif hastaları için olası norovirus enfeksiyonunu da akla getirmelidir. Uzun süren, tedavi etmekte zorluk yaşanan ishalli hastalarda, enteropatojenler arası etkileşimleri düşünmek, farklı tanı arayışlarına girmek ve tedaviyi buna göre yönlendirmek önemlidir.