Otobiyografik bellekte duygusal kapalılık: Açık olaylarda istemsiz hatırlama ve geleceği düşünme

Duygusal kapanış, geçmiş deneyimlerle ilişkili çözümlenme ve tamamlanma hissidir. İnsanların geçmişte deneyimledikleri, üzeri kapatılmamış ve akılda tamamlanmamış olaylara açık otobiyografik olaylar denir. Bu olaylar halen çözümlenmemiştir ve kapanmış olaylardan daha yoğun bir şekilde olumsuz duygular uyandırır (Crawley, 2010). Otobiyografik bellek literatüründe bu konu üzerinde durulmamıştır, sadece birkaç çalışma açık anıları detaylıca araştırmaktadır. Bu tez, açık ve kapalı anıları kapsamlı bir şekilde incelemektedir ve bu olayların fenomenolojik deneyimlerini ve diğer hafıza özelliklerini karşılaştırmaktadır. Ek olarak, bu tez açık anıların ayrı bir özelliği olarak gelecekteki kapanma olasılığını araştırmayı, açıklık duygularıyla ilgili olarak geçmiş ve gelecekteki olaylar arasında bir bağlantı kurmayı amaçladı. Daha spesifik olarak, bu tez literatürde ilk kez istemsiz düşünme sıklığını ve açık ve kapalı anıların fenomenolojik özelliklerini göstermeyi amaçlamıştır. Bölüm 2, geçmiş olaylar üzerindeki duygusal kapanma ihtiyacını bir kişilik eğilimi olarak ölçen yeni bir ölçek sunmaktadır. Bu çalışma literatüre geçerli ve kullanılabilir bir Türkçe ölçeği ve yeterli derecede tutarlı modele uygun bir İngilizce versiyonu oluşturmuştur. Ayrıca, duygusal kapanma ihtiyacı ile ruminasyon arasında, gelecekteki çalışmalara belirli klinik bozukluklarla olan ilişkisini incelemek için ilham verebilecek güçlü bir korelasyon ilişkisi raporlanmıştır. Bu tezdeki çalışmalar boyunca, bu ölçek açık olay hatırlama ile bağlantısını belirlemek için kullanılmıştır. Bölüm 3, kapatma potansiyeli üzerinde durmaktadır ve farklı açık anı çeşitleri arasındaki temel farklılıkları göstermektedir. Kapanma potansiyeli olmayan açık anıların ortaya çıkarılması, istemsiz hatırlama üzerine bu potansiyele sahip açık anılardan daha fazla pişmanlık ve daha olumsuz değerlilik duygusu uyandırmaktadır. Bölüm 4, açık deneyimlerle ilgili geleceği düşünmeye, yani insanların gelecekte açık olayların kapanmasını sağlayacak çözüm olaylarına değindi. Geçmiş ve gelecek olayları kendiliğinden (istemsiz) düşünme teorileri doğrultusunda, açık geçmiş deneyimlerin ve gelecekteki çözüm olaylarının sık sık kendiliğinden düşünülmesi rapor edildi. Bu çalışma, bu geçmiş ve gelecekteki olaylar arasındaki önemli benzerlikleri göstermiştir. Önceki çalışmalardan farklı olarak son çalışmada, yapay laboratuvar olayları oluşturularak kontrollü bir ortamda olayların kapalılığı ve kapanma olasılığı deneysel olarak manipüle edilmiştir ve laboratuvarda istemsiz hatırlanmaları ölçülmüştür. Açık ve kapalı anılar arasındaki farklılıklarla ilgili geçmiş bulgulara katkı sağlamanın yanı sıra, bu çalışmalar otobiyografik bellek teorileri için kritik çıkarımlar sunmaktadır. Bu tez teorik ve metodolojik olarak bellek literatürüne şu katkılarda bulunmaktadır: İlk kez açık anı fenomenolojisi ve istemsiz düşünme hakkında bulgular raporlanmıştır. Ayrıca yeni bir ölçek ve karmaşık manipülasyon teknikleri ile alana önemli çıkarımlar sağlanmıştır. Sağlam bir teorik arka plana sahip olarak yeni bir bakış açısı sunan bu tez, bilişsel, deneysel ve klinik psikoloji için öncü bir araştırma alanı oluşturmaktadır.