Çocuğun vücut bütünlüğüne yönelik tıbbi müdahalelerde ceza hukuku açısından kendi geleceğini belirleme hakkı

Çocukların kendi geleceğini belirleme hakkının bulunup bulunmadığı, çocukların velayet altında bulunmaları nedeniyle de tartışmalı bir konudur. Çocuğun üstün yararı ilkesi ile velayetin kullanılmasına dair hükümler bu gibi durumlarda çatışmalı hale gelebilmekte, hangisinin öncelikli olarak uygulanması gerektiği konusunda farklı görüşler ortaya atılabilmektedir. Özellikle vücut bütünlüğü üzerinde gerçekleştirilen tıbbi müdahaleler açısından durum ayrıca ele alınmalıdır. Çocuğun ayırt etme gücüne sahip olmadığı dönemlerde gerçekleştirilen tıbbi müdahalelerde ebeveynin rızasının yeterli olup olmadığı konusunda değerlendirme yaparken çocuğun üstün yararının da gözden kaçırılmaması gerekmektedir. Özellikle çocukluk dönemi aşıları, topuk kanı testleri, interseksizm durumları ve sünnet uygulamaları çocuğun henüz yapılan müdahalenin hukuki anlam ve önemini algılayamayacağı bir dönemde gerçekleştirilmektedir. Ayırt etme gücünü kazanmaya başladığı dönemden itibaren gerçekleştirilen bazı tıbbi müdahalelerde ise çocuğun rızasının tek başına yeterli olup olmayacağı ve ebeveynin müdahale sınırlarının ne olduğunun belirlenmesi önem arz etmektedir. Çocuğun rızasının alınamadığı dönemlerde ebeveynin rızasıyla yapılan tıbbi müdahalelerde ya da çocuk ayırt etme gücüne sahip olma yaşına geldikten sonra çocuğun rızası hilafına gerçekleştirilen tıbbi müdahalelerde ceza sorumluluğunun tartışılması gerekliliği de çalışmanın ceza hukuku açısından değerlendirilmesinde önemli bir yer tutmaktadır.