Çocuk sağlığı ve hastalıkları acil polikliniğine başvuran akut gastroenterit vakalarının analizi

Amaç: Akut gastroenterit, akut solunum yolu hastalıklarından sonra en sık görülen çocukluk çağı hastalığıdır ve tüm dünyada alt solunum yolu enfeksiyonları ve perinatal hastalıklardan sonra çocuklarda üçüncü sırada ölüm nedenidir. Bu çalışmanın amacı çocuk acil polikliniğine başvuran akut ishal vakalarının analizini geriye dönük olarak yapmaktır. Gereç ve Yöntemler: İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Acil Çocuk Polikliniği'ne 01 Ocak 2007 ve 31 Aralık 2010 tarihleri arasında başvuran ve akut gastroenterit tanısı alan 0-16 yaş arasındaki çocuklara ait dosyalar geriye dönük olarak incelendi. Hastalara ait demografik, klinik ve laboratuvar (tam sayımı, tam idrar tahlili, dışkı mikroskopisi, dışkıda viral antijen) verileri için hasta dosyaları geriye dönük olarak tarandı. Rotavirus (RV) ve Adenovirus (AV) incelemeleri için Lateks aglütinasyon yöntemi kullanıldı. Gaita örnekleri İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarı'nda incelendi. Elde edilen verilerin istatistiki değerlendirmesi için SPSS 15.0 paket programı kullanıldı. Bulgular: Çalışma süresince 645 hastanın dosyasına ulaşıldı. Bu hastalardan laboratuvar tetkiki istenen 420'sinin sonuçları değerlendirildi. Çocukların ortalama yaşları 26,9±31 aydı ve 475'i (% 73,6) 0-24 ay aralığında, 580'i (% 89,9) 0-60 ay aralığında bulunmaktaydı. En sık başvurunun ilkbahar aylarında (en sık Mart ayı) yapıldığı tespit edildi. Olguların ortalama ishal süresi 2,0±1,69 gündü ve % 30,4'ünde değişik derecelerde dehidratasyon bulgusu mevcuttu. Başvuran 645 olgunun 415'inde (% 64,3) dışkı mikroskopisi testi yapıldı; 56'sında (% 13,5) lökosit pozitifliği (5 ve üzeri) saptandı. Olguların 152'sine viral antijen bakıldı; 120'sinde (% 18,6) RV pozitif, 8'inde (% 1,2) AV pozitif olarak saptandı. Tüm olguların 461'i (% 71,4) ayaktan tedavi edilirken, 139 (% 21,5) vaka kısa süreli gözlem altına alınmış, 45'i (% 6,9) yatarak tedavi edilmişti. Sonuç: Çalışmamızda ishal nedeni ile başvuran hastaların yaş, cinsiyet, ishal süresi ve eşlik eden şikayetleri literatürdeki diğer çalışmalara benzerdi. Her ne kadar RV ve AV antijeni tüm hastalardan istenmemiş olsa da elde edilen sonuçlar ülkemiz verileri ile uyumlu bulundu. Hastaların büyük bir kısmının izlem ve önerilerle takip edilmiş olması çoğunlukla destek tedavileri ile yönetilebilen akut gastroenterit tedavisinin acil poliklinik şartlarında uygun şekilde sürdürüldüğünü göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Çocuk, ishal, akut gastroenterit.