Çocuklarda kullanılan farklı analjeziklerin restoratif materyallerin fiziksel özelliklerine etkisi: in vitro çalışma

Ağrı, patolojik doku hasarının bulgusu niteliğindeki erken uyarı işaretidir. Hastalık, travma gibi sebeplerle ortaya çıkan ağrı semptomu çocuk diş hekimliğinde en sık karşılaşılan semptomlardandır. Tedavi sürecinin ve yaşam kalitesinin idamesinde ağrı kontrolü esastır. Bu bağlamda farm0akolojik ve farmakolojik olmayan yöntemler bulunmaktadır. Farmakolojik yöntemlerde çeşitli grup analjezikler yer almakta olup çocuk hastalarda en sık kullanılan analjezikler non-opioidlerden Parasetamol ve NSAİİ grubu mensubu İbuprofen'dir. Çocuk diş hekimliğinde ağrı en sık semptomlar arasında yer almaktayken, diş çürüğü en yaygın lezyondur. Çürüğün tedavisinde restoratif materyaller kullanılmakta güncel çalışma ve araştırmalarla bu materyallerin yapı ve mekanik özellikleri geliştirilmeye çalışılmaktadır. En sık kullanılan materyaller arasında Cİ esaslı materyaller, kompomer ve kompozit yer almaktadır. Yapılan çalışmalar ile Flor içeriğine ilave olarak Hidroksil iyonu geliştirilmesiyle restoratif materyale karyostatik özellik kazandırılmaya çalışılmış ve Alkasit isimli bir materyal üretilmiştir. Çalışmamızın amacı bu materyalin ve kullanımda geniş yer bulan diğer materyallerin analjezik ilaçlarla muamele edildiğinde mekanik özelliklerinin olası değişiminin kıyaslanmasıdır. Bu amaçla materyallere ait standardize diskler elde edildi. Disk örnekler Calpol 120mg/5ml, İbufen 100mg/5ml ve kontrol amacıyla Distile Su 5ml içerisinde analjezik ilaçların kullanım endikasyonuna bağlı kalacak şekilde toplam 72 saat boyunca günde 3 kere 8 saat arayla 1 dakika bekletildi. Başlangıç mikrosertlik, yüzey pürüzlülüğü ve renk ölçüm değerlerini takiben ilaçlarla ve kontrol grubuyla muamele sonrası mikrosertlik, yüzey pürüzlülüğü ve renk ölçüm değerleri ölçülüp veriler bilgisayar ortamına kaydedildi. İstatistiksel analiz yapıldı. Bu analizin sonuçlarına göre mikrosertlik değerlerinin tüm gruplarda zaman içinde azaldığı yüzey pürüzlülüğün ise arttığı; buna bağlı olarak materyallerin ağız içinde uygulandıkları andan itibaren mikrosertlik özelliğinde düşüş, pürüzlülükte artış izlendiği, renk değişiminde ise standart sapmanın yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.