Çocuklarda kullanıma uygun farklı içerikli gargaraların antimikrobiyal etkilerinin ve sitotoksisitelerinin in vitro olarak incelenmesi

Bu çalışmanın amacı, klorheksidin (CHX), fluorid, probiyotik ve bunların kombinasyonlarını içeren beş gargaranın antimikrobiyal etkilerini ve sitotoksisitesini karşılaştırmaktır (Klorhex: 0.2 % CHX, Humble Co.: CHX+NaF, Listerine: NaF, Luvbiotics: probiyotik+NaF, Henry blooms: probiyotik). Bu in vitro çalışmada, disk difüzyon yöntemi kullanılarak gargaraların Streptococcus mutans (S. mutans) üzerine antimikrobiyal etkileri incelenmiştir. Gargaraların biyofilm üzerine etkinliklerini değerlendirmek için ise bir in vitro biyofilm modeli kullanılmıştır. S. mutans biyofilmi, yapay tükürük ile kaplanmış hidroksiapatit diskler üzerinde oluşturulmuştur. Ortaya çıkan biyofilm üzerine gargaralar uygulanmış ve diskler konfokal lazer taramalı mikroskopta incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde gargaraların insan dermal fibroblast hücre hattı (HDF) üzerine sitotoksisitesi 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-5-(3-carboxymethoxyphenyl)-2-(4 sulfophenyl)-2H-tetrazolium (MTS) testi ile belirlenmiştir. Hücre kültürleri 30 saniye boyunca üç farklı konsantrasyonda (%5, %10 ve %20) gargaralara maruz bırakılmıştır ve HDF'lerin hücre canlılığı hesaplanmıştır. Disk difüzyon testi sonuçlarına göre gruplar arasında en yüksek inhibisyon zonu değerleri sırasıyla Klorhex, Luvbiotics ve Listerine gruplarında elde edilirken, Henry Blooms ve Humble Co. gruplarında inhibisyon zonu oluşmamıştır. Konfokal mikroskop ile analizin sonuçlarına göre en etkili antibiyofilm aktivitesi sırasıyla Klorhex, Luvbiotics, Listerine, Henry Blooms ve Humble Co. gruplarında görülmüştür. MTS testine göre Klorhex, Luvbiotics ve Listerine gruplarında hücre canlılığı önemli seviyede azalmıştır ve yüksek konsantrasyonlarda (%10 ve %20) neredeyse tüm hücrelerin öldüğü gözlenmiştir. Ayrıca Henry Blooms grubunda da, hücre canlılığı %20 konsantrasyonda oldukça azalmış, sadece Humble Co. grubu, tüm konsantrasyonlarda yüksek hücre canlılığı göstermiştir. Tüm gruplarda konsantrasyon arttıkça hücre canlılığının azaldığı görülmüştür. Bu çalışma sonucunda antimikrobiyal aktivitesi yüksek olan gargaraların sitotoksisitesinin de daha yüksek olduğu, sadece Humble Co. grubunun düşük düzeyde antimikrobiyal ve sitotoksik etkiye sahip olduğu görülmüştür. Ancak, daha geçerli sonuçlar elde etmek için daha fazla in vitro ve in vivo çalışma yapılmasına ihtiyaç vardır.