Çocukluk çağı kanserlerinde beslenmenin değerlendirilmesi

Yaptığımız calışmada Celal Bayar Üniversitesi Pediatri Ana Bilim Dalı Çocuk Hematoloji-ve Onkoloji kliniğinde Temmuz 2012- Temmuz 2016 tarihleri arasında tanı alan ve tedavi için yatan pediatrik kanser tanıları olan hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Bu hastaların yaşları 3 ay ilâ 204 ay arasında, 14'ü kız, 22'si erkek olmak üzere toplam 36 hasta idi, bunların beslenme durumu değerlendirildi. Beslenmenin tedaviyle olan ilişkisini belirlemeye çalışıldı. Hastaların tanı anındaki antropometrik olcumleriyle (ağırlık, boy, BGA, BMI, BMI persentil, serum albümin seviyesi ), tedavinin 6.ayındaki değerler ile karşılaştırıldı. Malnutrisyon kriterleri; BGA <%90p, albumin <3.2g/dl, BMI persentil <5p olarak belirlendi. Bu kriterlere göre tanı anında BGA'nın kullanıldığı 16 hastada (kanser hasta grubundaki <7yaş <120 cm ve <35 kg ); tanı anında malnutrisyon insidansı %6.3 (1 hastada ) iken, tedavinin 6. ayında yine %6.3 (1 hastada ) idi. Bu iki değerlendirme dönemi arasında istatiksel olarak anlamlı fark yoktu. Tanı anında BMI persentil'in kullanıldığı 20 hastada (kanser hasta grubundaki; >6 yaş >135 cm), malnutrisyon insidansı %20 ( 4 hastada ) iken, tedavinin 6. ayında % 15(3 hastada) idi. Bu iki değerlendirme dönemi arasında da istatiksel olarak anlamlı fark yoktu. Bununla birlikte hastalarımızın tanı zamanında ölçülen kilo değerleri ile tedavinin 6. ayında ölçülen kilo değerleri arasında artış mevcuttu. Bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Hastalarımızda tanı ve tedavinin 6. ayındaki serum albumin düzeyinde düşüklük saptanmadı. Tanıya göre tedavinin 6. ayındaki serum albümin seviyesindeki artış ile kilo artışı arasında istatiksel olarak anlamlı ilişki elde edildi. Hastalarımızın tedavi süresince ortaya çıkan kilo artışları ile; cinsiyet, hematolojik malignite varlığı, radyoterapi uygulanmış olması, kemoterapi uygulanmış olması ile istatiksel olarak anlamlı fark yoktu. Hastalarımızın tanı zamanında ölçülen boy uzunluğu ile tedavinin 6. ayında ölçülen boy uzunluğu arasında artış mevcuttu. Bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Pediatrik kanser olgularında tanı sırasında hastaların nütrisyonel durumlarını tayin etmek tedavilere karşı gösterilecek direnci ve gelişebilecek komplikasyonları engellemek açısından önemlidir.Son dönemde hasta takiplerinin düzenli olması, kilo- boy ölçümlerinin gerekli sıklıkta yapılması, ihtiyaç durumunda hastanın alması gereken kalori miktarıyla uyumlu olarak ek enteral tedavinin kullanılıyor olmasıyla bu olumlu gelişmeler bildirilmektedir. Yapılan çalışmalarda bütün pediatrik kanser olgularını kapsayacak malnütrisyon kriterleri konusunda konsensüs oluşmadığı gibi takiplerde de hangi kriterin daha üstün olduğu da net değildir.Biz de çalışmamızda hastaların tanı anında kilo, boy, boya göre kilo, vücut kitle indeksi,vücut kitle indeks persentili ve serum albümin düzeylerini kayıt altına aldık. Tedavi sonrasında bu değerlerdeki değişimi ve hastalarda meydana gelen kilo değişiminin diğer parametrelerle olan ilişkilerini inceledik. Hastaların tedavisi sırasında malnütrisyon açısından belirlenen kriterler olan kilo, boy, boya göre kilo, vücut kitle indeksi, vücut kitle indeks persentili ve serum albümin konsantrasyonunda istatistiksel olarak anlamlı olumlu değişimler izlendi. Sonuc olarak pediatrik onkoloji vakalarında beslenme durumunu değerlendirilmesi erken donemde yapılmalı ve tedavinin izleminde bunla ilgili gerekli takip, düzenleme ve destek sağlanmalıdır.