The role of self disgust in the relationship between childhood trauma and dissociation

Bu çalışmada, erişkin bireylerde çocukluk çağı travmaları ve dissosiyasyon arasındaki ilişkide öz-tiksinmenin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 21-50 yaş arasında 376 katılmıştır. Katılımcılara "Sosyodemografik Bilgi Formu", Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği 33 Maddelik Formu, Dissosiyasyon Ölçeği ve Öz-Tiksinme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada, çocukluk çağı travmaları, dissosiyasyon ve öz-tiksinme arasındaki ilişkinin incelenmesi için Pearson Korelasyonu uygulanmıştır. Çocukluk çağı travmalarının dissosiyasyon düzeylerine etkisinde öz-tiksinmenin aracı rolünün incelenmesi için aracı rol analizi yürütülmüştür. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, katılımcıların çocukluk çağı travmalarının dissosiyasyon ve öz-tiksinme ile pozitif yönlü ve anlamlı ilişkisi olduğu saptanmıştır. Aracı rol analizi bulguları doğrultusunda, çocukluk çağı travmalarının dissosiyasyon üzerinde doğrudan etkisi olmadığı ve öz-tiksinmenin olması durumunda etkinin anlamlı olduğu sonucu elde edilmiştir. Öz-tiksinme, çocukluk çağı travmatik öyküsü olan bireylerin dissosiyatif belirtileri olması açısından tetikleyici bir unsur olarak değerlendirilebilir. Elde edilen sonuçların ileri araştırmalarla desteklenebileceği ve klinik pratikte çocukluk çağı travmatik öyküsü olan bireylerde dissosiyasyon riskinin değerlendirilmesinde öz-tiksinmenin değerlendirilmesinin etkili olabileceği düşünülmektedir.