Çok katlı konut bloklarında sosyal yaşam ve mekân ilişkisinin incelenmesi: Bursa, Odunluk bölgesi örneği

Kentler tarih boyunca nüfusun ve yerleşim birimlerinin en yoğun olduğu noktalar olmuşlardır. Küreselleşmenin etkisi ile köyden kente olan göçler artmış, kentleşme sonucunda insanlar da kentlileşmeye başlamıştır. Bu süreçte insanlar gibi konut ve konut alanları da geçmişten günümüze geçirmekte olduğu değişim ve dönüşüme devam etmektedir. Teknolojik imkanların gelişmesi ve sosyal etkileşimin artmasıyla insanlar üretimden ziyade tüketime odaklanmış ve "tüketim toplumu" kavramı ortaya çıkmıştır. Tüketim toplumunun konutu da bir tüketim nesnesi olarak görmeye başlamasıyla kentlerde farklı konut sunum biçimlerine olan talep artmıştır. İnsanlar yaşam alanlarını bir prestij ifadesi olarak gördüğü için sosyal statülerine uygun gruplarla benzer imkanlara sahip ortamlarda, birlikte yaşamayı tercih etmeye başlamıştır. Yeni tüketici grubunun talepleri doğrultusunda, kent çeperleri ve dışındaki lüks ve prestijli sunum biçimlerinin yanı sıra artık kent içinde de benzer özelliklere sahip prestijli konut üretimi söz konusudur. Kapalı güvenlik siteleri ve yüksek konut blokları olarak karşılaştığımız bu üretim biçiminin sunduğu yaşam tarzı, şehirlerde mekânsal ve sosyal ayrımcılığı artırmıştır. Özellikle çok katlı, yüksek konut bloklarındaki ikamet şekli üst sınıfın kent içinde, kentten izole bir şekilde yaşamasına imkan tanımıştır. Bu durum pek çok toplumsal ve mekânsal probleme yol açmaktadır. Tez kapsamında, kentlerde tercih edilme oranı hızla artmakta olan çok katlı, yüksek konut blokları(rezidans)nda sosyal yaşam ve mekan ilişkisi ele alınmıştır. Rezidans kullanıcılarının sahip oldukları mekânsal imkânlar ve bu imkânların komşuluk ilişkileri üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Araştırmalardan elde edilen sonuçlara dayanarak, konutlardaki sosyal ilişkilerin olumlu gelişimini desteklemek için mekânsal öneriler sunulmuştur.