Eleştiri altındaki tüketicilik: Herbert Marcuse ve Abdelwahab el-Messiri üzerine karşılaştırmalı bir çalışma

Çağdaş dünya, kapitalist sistemin gelişmesinin doğrudan bir sonucu olarak tüketimcilikte önemli bir artışa tanık olmuş ve bu durum hem Doğu'da hem de Batı'da bir entelektüel eleştiri dalgasını tetiklemiştir. Bu eleştirilerin altında yatan epistemolojik arka planlar da çeşitlilik göstermektedir; bunların en belirgin olanı, özellikle Herbert Marcuse olmak üzere solcu eleştiridir. Herbert Marcuse, kapitalizm ve tüketim toplumuna yönelik bir eleştiri sunmuş ve çağdaş toplumdaki tüketimciliği anlamak için temel kavramlar olarak "sahte ihtiyaçlar" ve "tek boyutlu insan" gibi temel kavramları geliştirmiştir. Öte yandan, eski bir Marksist olan El-Messiri de tüketimciliğe yönelik önemli bir eleştiri getirmiştir. Ancak eleştirisi, açık bir İslami dini boyuta sahip fikirlere dayanmaktadır. Eleştirisi, Batı entelektüel sisteminin, yalnızca insanlığın maddi yönüne odaklanmayan yeni bir sistemle değiştirilmesine dayanmaktadır. Bu tez, Marcuse'nin tüketimciliğe yönelik eleştirel yaklaşımını, El-Messiri'nin aynı fikre yönelik eleştirisiyle karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Tez, benzerlikleri ve farklılıkları vurgularken, bu farklılıklara yol açan epistemolojik ve entelektüel farklılıkları da ele almaktadır. Tez, tüketiciliğin bolluğun doğal bir sonucu değil, arzuların yaratılmasına ve insanlığın boyunduruk altına alınmasına dayanan toplumsal ve kültürel bir proje olduğu sonucuna varmaktadır. Marcuse, sahte ihtiyaçlar ve tek boyutlu bir insan aracılığıyla kontrol mekanizmalarını ortaya koyarken, El-Messiri sorunun köklerinin, insanları ve doğayı yalnızca kullanım araçlarına indirgeyen materyalist bir entelektüel ve ahlaki çerçevede yattığını açıklamaktadır. Tez daha sonra, tüketiciliğe direnmek ve daha anlamlı bir yaşam formüle etmek için Marcuse'nin kurtuluş araçlarını ve El-Messiri'nin ahlaki pusulasını birleştiren yorumlayıcı bir çerçevenin inşa edilmesini talep etmektedir.