Covid-19 sonrası freelance ve uzaktan çalışan içerik üreticilerinin iş–yaşam dengesi üzerine bir çalışma

İçerisinde olduğumuz asrın teknolojik gelişmeler çerçevesinde ulaştığı hayat şartları, salgın evresinde insanların gereksinimlerini tamamıyla internet ortamına taşımıştır. İnsanların gereksinimleri haricinde işle eğitim hayatı da internet ortamına aktarılmıştır. Bilhassa iş yaşamını çevrimiçine taşınması, ileride çalışma hayatının tamamıyla evden yönetilebilmesi durumunu zaruri hale getirmiştir. Salgın döneminde pek çok firma çalışmalarını devam ettirmek üzere uzaktan çalışma metodunu uygulamak mecburiyetinde kalmıştır. Fakat Freelance ve uzaktan çalışma bazı zaruretlere cevap olurken beraberinde avantaj ve dezavantajlar da getirmiştir. Çalışmamızda 261 freelance ve uzaktan çalışan bireylere iş-yaşam dengesi anketi uygulanmıştır. Freelancer ve uzaktan çalışanların iş-yaşam ölçeği ve alt boyutlarından aldıkları puanlar demografik bilgilerine göre farklılık gösterip göstermediği incelendiğinde bu değişkenlerin anlamlı bir farklılık ortaya koymadığı görülmüştür. Freelance ve uzaktan çalışan içerik üreticilerinin çalışma şekline göre yaşamını ihmal etme, yaşamın işten ibaret olması, kendine zaman ayırma ve iş-yaşam ölçeği (genel) puanları arasında farklılık görülmemiştir. Ancak freelance ve uzaktan çalışan içerik üreticilerinin çalışma şekline göre yaşama uyum puanları arasında farklılık görülmüştür. Freelance ve uzaktan çalışan içerik üreticilerinin çalışma şekline göre motivasyon düzeylerinin verimliliği etkileme oranları arasında farklılık görülmemiştir.