Foreign aid, consumption smoothing and welfare gains in least developed countries

Bu tez, dış yardım kanallarının hane halkı tüketimini yumuşatmadaki etkililiğini, belirleyicilerini ve refah kazanımlarını incelemektedir. Bunu yaparken, 1975-2016 döneminde 48 Az Gelişmiş Ülke (EAGÜ'ler) için Dünya bankası göstergeler veri tabanından, BM veri tabanından ve OECD veri tabanından veriler toplanmıştır. Asdrubali ve ark. (1996) tarafından geliştirilen ve Hadsri (2006), Kose ve ark. (2015) Bali ve ark. (2015) tarafından geliştirilen metodolojiyi kullanarak bir etkileşim değişkeni (dış yardım ve yurtiçi üretim ve dünya üretimindeki farklılıklar) yarattık. Ülke başına ve tüm örneklem için tüketimi yumuşatan tahmin yaplıldı. Ayrıca, ülkeler arasındaki değişkenliği açıklayan faktörleri belirlemek için bir kesit denklemi geliştirdik ve son olarak tüketim yardımı ile dış yardım yoluyla ilişkilendirilen refah kazanımlarını elde ettik. Sonuçlar, kısmi tüketim yumuşatma hipotezinin reddedilmediğini göstermektedir. Dış yardım yoluyla ortalama tüketim yumuşatma seviyeleri oldukça düşüktür (% -0,28) ve gelişmekte olan ülkelerle ilgili önceki çalışmaları doğrulamaktadır. Ayrıca, dış yardım yoluyla tüketimin yumuşatılması % -5,73 (Butan) ile % 9,36 (Yemen) arasında değişmektedir ve gelir eşitsizliği, finans sektörü puanı, ekonomik yönetim, yolsuzluk ve şeffaflık algılama endeksi gibi ülkeye özgü faktörlerle açıklanmaktadır. Tüm örnek için refah kazancı % 0,89'dur. Bu nedenle, politika yapıcıların daha iyi bir yardım etkinliği için bu değişkenleri dahil etmeleri gerekmektedir. Ayrıca, yardımın yıllar içindeki değişkenliği nedeniyle, alıcı ülkeler, işçi dövizleri ve vergilerin iyileştirilmesi gibi başka kaynak seferber etme alternatifleri stratejileri aranmalıdır.