Davranışsal finans eğilimlerinin risk alma düzeyi üzerindeki etkisi: İstanbul ili örneği

Geleneksel finans teorisyenleri, bireylerin yatırım kararı alırken rasyonel davrandıklarını kabul ederler. Bu doğrultuda, geleneksel finans teorisyenleri yatırımcının duygusal ya da bilişsel yanlıklarına maruz kalmadan göz ardı edip, en makul yatırım alternatifini tercih edeceğini ileri sürmektedir. Özellikle beklenen fayda kuramı temeline dayandırılan klasik finans teorileri, risk faktörünü her yatırımcının aynı düzeyde algılaması gerektiği üzerinde durarak beklenen faydanın maksimum yapılması gerektiğini vurgular. Davranışsal finansçılar ise klasik yaklaşımın aksine, yatırımcıların her zaman rasyonel karar vermediklerini, bununla birlikte yatırımdan beklenen getiri ve tolerans gösterilebilen risk düzeyinin de birbirinden çok farklı olduğunu savunarak, bireylerin yatırım kararı alma süreçlerinde, bilişsel ve psikolojik önyargıların etkisi altında irrasyonel eğilimler gösterdiğini vurgulamaktadırlar. Bu çalışma ile davranışsal finans eğilimlerinin risk alma düzeyine etkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 250 katılımcıya demografik özellikler içeren bir anket, Davranışsal Finans Ölçeği ve Risk Alma Düzeyi Ölçeği uygulanmıştır. Veriler SPSS programında korelasyon, çoklu değişken regresyon modeli, t-testi ve anova analizleri ile değerlendirilmiştir. Analizler sonucunda davranışsal finans eğilimlerinin ve risk toleransının bireylerin demografik özelliklerine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir.