OKB'de karar verme süreçlerinin üstbiliş ve genetik ile etkileşimi kontrolün beklenen değeri teorisine yönelik bir öneri

Obsesif – Kompulsif Bozukluk, genel popülasyonun yaklaşık %3'ünü etkileyen nörobilişsel bir bozukluktur. OKB teşhisi konan hastaların yaklaşık %33'ü, elimizdeki farmakolojik seçeneklerin reçete edilmesinden sonra bile tedaviye dirençli kalmaktadır. Bu nedenle, daha etkili tedavi seçenekleri önermek için OKB'nin nörobiyolojik temeli hakkında daha kapsamlı bir anlayışa ihtiyacımız var. OKB'nin dikkat çekici özelliklerinden biri, semptomlara eşlik eden içgörüdür. OKB tanılı hastalar, bulaş takıntısı durumunda ellerini tekrar tekrar yıkamaya gerek olmadığını kabul etseler de bu kompulsif davranışı yapmaktan da geri duramazlar. Bu tezde, bu tutarsızlığın arkasındaki mekanizma anlaşılmaya çalışılmıştır. OKB tanılı hastaların algısal karar verme özellikleri çok az çalışılan bir araştırma alanıdır. Bu tez, değişen derecelerde OKB eğilimi olan sağlıklı katılımcılarda algısal karar vermeye odaklandı. İlk çalışmada obsesif-kompulsif faktörlere ek olarak dopamin genine bağlı gen polimorfizmleri (COMT, DRD2 ve DARPP-32) ile gizil karar verme değişkenleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, COMT geninin Met/Met aleline sahip olmanın daha düşük karar verme eşiği, daha yüksek sürüklenme hızı ve daha yüksek obsesif-kompulsif faktör puanları ile ilişkili olduğunu düşündürmektedir. İkinci çalışmada algısal karar verme görevine ek olarak katılımcıların üstbilişsel değerlendirmeleri toplanmıştır. Bu çalışma, OKB eğilimi yüksek olan katılımcıların daha verimli üstbilişsel değerlendirmelere sahip olduğunu, ancak bu üstbilişsel bilgileri, karar verme görevindeki sonraki eylemlerinde kullanılan stratejiyi değiştirmek için kullanamadıklarını göstermiştir. Son olarak, OKB'de gözlemlenen bilişsel değişikliklerle ilgili mevcut literatür, bilişsel kontrolün ayarlanması için hesaplamalı bir model ve nöronal tahsisler öneren Kontrolün Beklenen Değeri (KBD) Teorisi çerçevesinde gözden geçirilmiştir. Genel olarak, bu sonuçlar, OKB eğilimi yüksek olan katılımcıların davranışsal uyumda mücadele ettiğini ve bunun KBD'nin farklı bölümlerindeki bir işlev bozukluğunun sonucu olabileceğini düşündürmektedir.