Deizm bağlamında nübüvvete yapılan eleştiriler

İnsan pek çok üstün özellik ve yetenek ile donatılmış bir varlıktır. Ancak insan bu üstün yetenekleri yanında zayıf iradeli ve kötülüğe eğilimli de bir varlıktır. Bu nedenle insanı düşünce ve davranışlarında doğru yola iletecek bir rehbere ihtiyaç vardır. Allah kullarını akılları ile tek başına bırakmamış peygamberler ve ilahi kitaplar göndererek onlara doğru yolu göstermiştir. Nübüvvet kurumu Allah'ın kullarına bahşetmiş olduğu bir kolaylık, yardım ve yol göstermedir. Deistler akıl ile vahyin çeliştiğini, insanın akılla doğru yolu bulabileceğini ifade etmiş ve nübüvvet kurumunun gereksiz olduğunu söylemişlerdir. Yine deizm de akla sarsılmaz bir güven ve Tanrı'nın evreni ve insanı yarattıktan sonra bir daha âleme müdahale etmediği anlayışı vardır. Onlar vahyedilmiş dinin karşısına doğal din ismini verdikleri bir anlayış getirmişlerdir. Deistler ilahi dinlerde yer alan peygamberlik, kutsal kitap, mûcize gibi kavramları reddetmişlerdir. Teist dinlerce en önemli kurum olan nübüvvetin deistler tarafından reddedilmesi dinler ve dindarlar açısından oldukça büyük bir problemdir. Bu nedenle çalışmamızda bu iki konu ele alınıp incelenmiştir. Ayrıca İslam dünyası içerisinde nübüvveti inkâr eden kişi ve gruplar da bu tezde ele alınıp incelenmiştir. Bu tezde akıl ve vahyin birbirini tamamlayan bir bütünün iki parçası olduğu üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda akılsız vahyin ve vahiysiz aklın gerçek anlamda doğruyu bulmada yeterli olamayacağı gerçeğine değinilmiştir. Allah'ın insanlara vermiş olduğu akıl nimetinin birçok doğruyu ve yanlışı bilebilecek ve bulabilecek güçte olmasına rağmen bazı doğruları bilmede yeterli olamadığı gerçeğinden hareketle vahye ve nübüvvete duyulan ihtiyaç üzerinde durulmuştur. Dinlerin, nübüvvetin ve vahyin insanların nihai hidayet ve doğruyu bulmada ne kadar gerekli olduğu gerçeğine ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kelam, Deizm, Nübüvvet, Peygamber, Akıl, Vahiy