Del nido ve plegisol kardiyoplejisinin miyokard koruma üzerine etkisinin karşılaştırılması

Amaç: Koroner arter bypass cerrahisi sırasında ventrikülün korunabilmesi için kardiyoplejik solüsyonlar geliştirilmiştir. Her kardiyoplejik solüsyonun etkinliği farklıdır. Bu amaçla hastanemizde Plegisol ve del Nido kardiyoplejik solüsyonları kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı hastaların inotropik ilaç ihtiyacı ve ekokardiyografik görüntülemede ventrikül fonksiyonlarını yorumlayarak, miyokardın korunması açısından her iki solüsyonu karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kardiyopulmoner bypass altında kros klemp ile koroner arter bypass cerrahisi yapılmış hastalar iki gruba ayrılmıştır (plegisol grubu (grup 1 (n:57)) ve del Nido grubu (grup 2 (n:62)). Bu grupların anestezi ve yoğun bakım takiplerinde preoperatif olarak inotropik ilaç ihtiyacı; postoperatif takiplerinde ise ilk ekokardiyografilerinde erken dönem ejeksiyon fraksiyonu ve ventriküler duvar hareket kusurları değerlendirilmiştir. Bulgular: İki grup arasında, del Nido grubunda, ameliyathanede inotropik ilaç ihtiyacı oranının, plegisol grubuna göre daha düşük olduğu bulundu (x²=8,323; p=0,004<0,05). Aynı şekilde yoğun bakım sürecinde de inotropik ilaç ihtiyacı, del Nido grubunda yine düşük bulundu (x² =4,377; p=0,036<0,05). Ekokardiyografik bulguların karşılaştırılmasında ise ejeksiyon fraksiyonu ortalamaları ve değişimleri, ventrikül duvar hareket kusurları oranları her iki grupta da benzer bulunmuştur (x² =0,213; p=0,644>0,05) ve (F =0,314; p=0,516>0,05). Sonuç: Çalışmamızda del Nido kardiyoplejik solüsyonunun, Plegisol kardiyoplejik solüsyonuna tek üstünlüğü erken dönem inotrop ilaç ihtiyacını azaltması ve bu sonuçla kalbi miyokardiyal stunningten daha çabuk çıkarmasıdır. Diğer taraftan ventrikül fonsiyonları açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. iv Anahtar kelimeler: Kardiyoplejik solüsyon, miyokardiyal koruma, iskemi-reperfüzyon hasarı, inotropik ilaç, ejeksiyon fraksiyonu