Demokrat parti dönemi eğitim anlayışı (1950-1960)

Milli Mücadelenin kazanılmasının ardından Cumhuriyet ilan edilmiş ve bundan sonra bütün toplumsal yapıları yeni baştan düzenleme çalışmaları başlamıştır. Atatürk ile başlayan bu çalışmalar İsmet İnönü Dönemi?nde de devam etmiştir. İlerleyen dönemlerde tek parti döneminin getirdiği sorunlar siyasi hayatın yanı sıra diğer alanlarda da kendini göstermiştir. Bu dönemde yaşanan II. Dünya Savaşı?nın iç ve dış etkilerinin sonucunda yaşanan gelişmeler farklı düşünceleri de beraberinde getirmiştir. Bundan sonra çok partili hayata geçme denemeleri yapılmıştır. Cumhuriyet Halk Partisi içinde ortaya çıkan bu farklı görüşlerin artmasıyla oluşan muhalefet grup, Demokrat Parti?yi kurmuştur. 14 Mayıs 1950 tarihinde yapılan genel seçimlerde de en çok oyu alarak iktidara gelmiştir. DP?nin iktidara gelmesiyle birlikte Türkiye?de çok partili yaşam ve farklı bir dönem başlamıştır. DP, iktidar olduktan sonra siyasi, sosyal, ekonomi konularında farklı görüşler ortaya koymuştur. Eğitimde CHP dönemine göre sayısal olarak gelişmeler olmasına rağmen nitelikli ve ilkeli eğitim anlayışından vazgeçilmiştir. Halk desteğini almak için ise özellikle laiklik konusunda tavizler verilmiş, fakat bu tavizler Cumhuriyetin temel ilkelerinin ve Atatürk devrimlerinin sarsılmasına neden olmuştur. Aynı zamanda İmam-Hatip okullarının ülke genelinde açılmasını sağlamış ve ilerleyen dönemde çıkarını korumak için tarikatların bu okullarda hakimiyet kurmasına ses çıkarmamıştır. İlkeli eğitim yerini seçmenlerin isteklerine yönelik popülist eğitime bırakarak daha çok okul açmak şeklinde plansız ve altyapısız öğretim kurumlarının çoğalmasına yol açmıştır. Aynı zamanda dönemin en güçlü Milli Eğitim Bakanı Tevfik İleri ABD?den eğitimciler davet ederek eğitim konularında planlama yapmak üzere raporlar hazırlatmıştır. Böylece Amerikan Ekolü bir eğitim altyapısız ve yetersiz personelle uygulanmaya başlanmıştır. Cumhuriyet döneminin atılımları olan Köy Enstitüleri ve Halk Evleri kapatılmış ve bunda da ideolojik tepkilerle geçmişle hesaplaşma mantığı ön plana çıkarılmıştır. Milli Eğitim politikasında birbirinin devamı olmayan çalışmalar ile Türkiye?nin özellikle kültürel alanda yavaşlamasına neden olmuştur.