Deneysel akut hepatik iskemi-reperfüzyon yaralanmasında everolimus'un oksidan-antioksidan sistem ve hepatik histoloji üzerine etkileri.

İskemi-reperfüzyon hasarı karaciğer cerrahisi sonrası meydana gelen hepatoselüler yaralanmanın en önemli nedenlerindendir. Transplantasyon cerrahisinde başarıyı belirleyen faktörlerden birisi de operasyonlar sırasında yaşanan İ/R hasarıdır. Bu olay karaciğer transplantasyonunun %10- 20 oranında ciddi hepatik yetmezlik, akut-kronik rejeksiyon, erken retransplantasyon ve ölümle sonuçlanmasına neden olabilmektedir. Hepatik İ/R hasarından koruyucu mekanizmaların bilinmesi ve önlenmesi, transplantasyon cerrahisinin başarısını arttırmak açısından büyük önem taşımaktadır.Bu çalışmada makrolid grubu bir antibiyotik olan, mTOR inhibisyonu ile böbrek ve kalp transplantasyonunda immunsupresif olarak kullanılan everolimusun hepatik İ/R hasarından koruyucu etkinliği araştırılmıştır.Çalışmamızda toplam 24 adet 200-250 gram ağırlığında Winstar albino dişi sıçan kullanıldı. Denekler dört gruba ayrıldı. Grup I; sham (kontrol) grubu olup medikal tedavi uygulanmadan sadece laparatomi uygulanarak kan ve karaciğer doku örnekleri alındı. Grup II; İ/R grubu olup bu gruptaki deneklere de herhangi bir tedavi verilmedi. Hepatik arter, portal ven ve safra yolu ortaya çıkartılarak atravmatik vasküler klemp ile 60 dakika boyunca iskemi uygulandı. 24 saatlik reperfüzyon sonrasında laparatomi yapılarak kan ve karaciğer doku örnekleri alındı. Grup III; everolimus grubu olup bu gruptaki deneklere 7 gün boyunca 1.5 mg/kg/gün dozunda peroral everolimus tedavisi verildi ancak iskemi modeli oluşturulmadı. Tedavi bitiminde laparatomi yapılarak kan ve karaciğer doku örnekleri alındı.Grup IV; everolimus + İ/R (tedavi) grubu olup bu gruptaki deneklere 7 gün boyunca 1.5 mg/kg/gün dozunda peroral everolimus tedavisi verildi. Tedavi bitiminde 8. günde, grup III'e uygulanan aynı yöntemle İ/R uygulandı ve 24 saatlik reperfüzyon sonrası kan ve doku örnekleri alındı.Tedavi etkinliğini göstermek amacıyla serum AST, ALT, albumin, IL-6, TNF-? doku MDA ve SOD düzeylerine bakıldı. Alınan doku örneklerinden histopatolojik inceleme yapıldı.Sonuçta, tedavi grubunda histopatolojik incelemede üç ratta intraparankimal nekroz izlenmesi düşündürücü olsa da, biyokimyasal olarak anlamlı düzeyde iyileşme sağlanması everolimusun hepatik İ/R hasarından koruyucu olduğunu desteklemektedir.