Deneysel miringoskleroz modelinde astaksantin'in koruyucu etkisi

Miringoskleroz, timpanosklerozun en yaygın türü olup temel özelliği timpanik membranın lamina propriasındaki kollajen yapısının hyalin dejenerasyonu ve kalsifikasyonudur. Genellikle asemptomatik olan miringosklerozda işitme kaybına neden olan büyük sklerotik plaklar görülebilmektedir. Bu çalışmanın amacı deneysel olarak oluşturulan miringosklerozun gelişimi üzerine astaksantinin etkinliğini değerlendirmektir. Çalışmaya dâhil edilen 49 Sprague Dawley rat, her biri rastgele seçilen yedi denekten oluşan yedi gruba ayrıldı. A grubunda yedi ratın 14 timpanik membranına (TM) miringotomi yapıldıktan sonra herhangi bir işlem yapılmadı. Topikal uygulama grupları olan B1, B2, B3 gruplarında her bir gruptaki yedi ratın 14 TM'sine miringotomi yapıldı. Daha sonra sırasıyla 0.2 ml zeytinyağı, 0.2 ml zeytinyağında çözülmüş 15 mg/kg astaksantin ve 0.2 ml zeytinyağında çözülmüş olan 30 mg/kg astaksantin ile ıslatılmış jelfoam parçası dış kulak yolu (DKY)'ndan TM üzerine konuldu. Ardından tedavi süresi yedi güne tamamlanacak şekilde sırasıyla günde bir kez 0.2 ml zeytiyağı, 0.2 ml zeytinyağında çözülmüş olan 15 mg/kg astaksantin ve 0.2 ml zeytinyağında çözülmüş olan 30 mg/kg astaksantin dış kulak yoluna damlatıldı. Oral uygulama grupları olan C1, C2, C3 gruplarında her bir gruptaki yedi ratın 14 TM'sine miringotomi yapıldı. Daha sonra gruplara sırasıyla oral gavaj yoluyla 0.5 ml zeytinyağı, 0.5 ml zeytinyağında çözülmüş 15 mg/kg astaksantin ve 0.5 ml zeytinyağında çözülmüş 30 mg/kg astaksantin uygulandı. Bu uygulamalar her gün aynı saatte günde bir defa olacak şekilde yedi gün boyunca tekrarlandı. Çalışma sürecinde B1 grubunda bir ratın ölmesi nedeniyle iki timpanik membran çalışmaya dâhil edilmedi. Miringotomi yapıldıktan 14 gün sonra otomikroskopik olarak miringoskleroz değerlendirmesi yapıldı. Daha sonra dekapite edilen ratların temporal kemik bullaları çıkarılarak histopatolojik ve immünohistokimyasal olarak inflamasyon, kollajen-IV birikimi, TM kalınlığı ve skleroz skoru açısından incelendi. Sonuçlar değerlendirildiğinde C2 ve C3 gruplarında TM kalınlık artışı, inflamasyon skoru artışı ve skleroz skoru artışında istatistiksel olarak anlamlı azalma tespit edilmiştir. Bu da astaksantinin oral yolla 15 mg/kg/gün ve 30/mg/kg/gün şeklinde yedi gün uygulandığında miringoskleroz oluşumunu oldukça etkili bir şekilde önlediğini ortaya koymaktadır. Topikal yolla astaksantin uygulanan gruplarda da bahsedilen parametrelerde azalma olsa da istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmedi. Sonuç olarak güçlü bir antioksidan olan astaksantin miringosklerozun oluşumunun önlenmesinde oldukça etkilidir. Astaksantin; farklı doz ve uygulama şekli ve farklı deney gruplarında yapılacak ek çalışmalarla rutin klinik uygulamalarda yerini alan bir ajan haline gelecektir. Anahtar kelimeler: Miringotomi, astaksantin, miringoskleroz