Deneysel olarak oluşturulmuş diyabetik sıçanlarda pentoksifilin'in oral mukozadaki yara iyileşmesine etkisinin histopatolojik olarak incelenmesi

Diabetes Mellitus, vücutta ciddi hasarlara yol açan bir endokrin sistem hastalığıdır. Sebep olduğu vaskuler komplikasyonlar yara iyileşmesine etki etmektedir. Pentoksifilin, periferik vazodilatör ilaç olarak, diyabetin neden olduğu damarsal komplikasyonların sonucunda, organlarda meydana gelen hasarları gidermek için kullanılmaktadır. Çalışmamızın amacı, diyabetin oral mukozaya olan etkisi ve oral mukozada meydana gelen yaralarda pentoksifilinin katkısını incelemektir. Çalışmamızda 36 adet Sprague Dawley soyu sıçan kullanılmıştır. Deneklerin 24 tanesine intraperitonal yolla 55mg/kg dozunda Streptozotosin uygulanarak diyabet indüksiyonu sağlanmıştır. 7 gün beklendikten sonra cerrahi operasyon aşamasına geçilerek, deney hayvanlarının sol yanak içi mukozasında tek kullanımlık biyopsi punch aletiyle 3mm çapında yara oluşturulmuştur. Yara iyileşmesi 3 ve 10. günlerde değerlendirmeye alınmıştır. Histopatolojik incelemelerde nekroz, iltihap, fibrozis ve yara açıklığı parametrelerine bakılmıştır. Diyabet+Pentoksifilin(DP) grubu, kontrol grubu ile kıyaslandığında, 10. gün iltihap şiddeti düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur(p<0,05). DP grubunda, grup içi kıyaslamalarda 3.günde orta ve şiddetli düzeyde iltihap görülme oranları, 10. gün ile kıyaslandığında istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur(p<0,05). Yara açıklığı değerlendirmelerinde diyabet grubunun, 10. günde diğer gruplardan daha yüksek bir yara açıklığına sahip olduğu tespit edilmiştir(p<0,05).